Proverbs 1

KJV

1  The proverbs⁴⁹¹² of Solomon⁸⁰¹⁰ the son¹¹²¹ of David,¹⁷³² king⁴⁴²⁸ of Israel;³⁴⁷⁸

2  To know³⁰⁴⁵ wisdom²⁴⁵¹ and instruction;⁴¹⁴⁸ to perceive⁹⁹⁵ the words⁵⁶¹ of understanding;⁹⁹⁸

3  To receive³⁹⁴⁷ the instruction⁴¹⁴⁸ of wisdom,⁷⁹¹⁹ justice,⁶⁶⁶⁴ and judgment,⁴⁹⁴¹ and equity;⁴³³⁹

4  To give⁵⁴¹⁴ subtlety⁶¹⁹⁵ to the simple,⁶⁶¹² to the young man⁵²⁸⁸ knowledge¹⁸⁴⁷ and discretion.⁴²⁰⁹

5  A wise²⁴⁵⁰ man will hear,⁸⁰⁸⁵ and will increase³²⁵⁴ learning;³⁹⁴⁸ and a man of understanding⁹⁹⁵ shall attain⁷⁰⁶⁹ unto wise counsels:⁸⁴⁵⁸

6  To understand⁹⁹⁵ a proverb,⁴⁹¹² and the interpretation;⁴⁴²⁶ the words¹⁶⁹⁷ of the wise,²⁴⁵⁰ and their dark sayings.²⁴²⁰

7  The fear³³⁷⁴ of the LORD³⁰⁶⁸ is the beginning⁷²²⁵ of knowledge:¹⁸⁴⁷ but fools¹⁹¹ despise⁹³⁶ wisdom²⁴⁵¹ and instruction.⁴¹⁴⁸

8  My son,¹¹²¹ hear⁸⁰⁸⁵ the instruction⁴¹⁴⁸ of thy father,¹ and forsake⁵²⁰³ not⁴⁰⁸ the law⁸⁴⁵¹ of thy mother:⁵¹⁷

9  For³⁵⁸⁸ they¹⁹⁹² shall be an ornament³⁸⁸⁰ of grace²⁵⁸⁰ unto thy head,⁷²¹⁸ and chains⁶⁰⁶⁰ about thy neck.¹⁶²¹

10  My son,¹¹²¹ if⁵¹⁸ sinners²⁴⁰⁰ entice⁶⁶⁰¹ thee, consent¹⁴ thou not.⁴⁰⁸

11  If⁵¹⁸ they say,⁵⁵⁹ Come¹⁹⁸⁰ with⁸⁵⁴ us, let us lay wait⁶⁹³ for blood,¹⁸¹⁸ let us lurk privily⁶⁸⁴⁵ for the innocent⁵³⁵⁵ without cause:²⁶⁰⁰

12  Let us swallow them up¹¹⁰⁴ alive²⁴¹⁶ as the grave;⁷⁵⁸⁵ and whole,⁸⁵⁴⁹ as those that go down³³⁸¹ into the pit:⁹⁵³

13  We shall find⁴⁶⁷² all³⁶⁰⁵ precious³³⁶⁸ substance,¹⁹⁵² we shall fill⁴³⁹⁰ our houses¹⁰⁰⁴ with spoil:⁷⁹⁹⁸

14  Cast in⁵³⁰⁷ thy lot¹⁴⁸⁶ among⁸⁴³² us; let us all³⁶⁰⁵ have¹⁹⁶¹ one²⁵⁹ purse:³⁵⁹⁹

15  My son,¹¹²¹ walk¹⁹⁸⁰ not⁴⁰⁸ thou in the way¹⁸⁷⁰ with⁸⁵⁴ them; refrain⁴⁵¹³ thy foot⁷²⁷² from their path:^{4480 5410}

16  For³⁵⁸⁸ their feet⁷²⁷² run⁷³²³ to evil,⁷⁴⁵¹ and make haste⁴¹¹⁶ to shed⁸²¹⁰ blood.¹⁸¹⁸

17  Surely³⁵⁸⁸ in vain²⁶⁰⁰ the net⁷⁵⁶⁸ is spread²²¹⁹ in the sight⁵⁸⁶⁹ of any³⁶⁰⁵ bird.^{1167 3671}

18  And they¹⁹⁹² lay wait⁶⁹³ for their own blood;¹⁸¹⁸ they lurk privily⁶⁸⁴⁵ for their own lives.⁵³¹⁵

19  So³⁶⁵¹ are the ways⁷³⁴ of every one³⁶⁰⁵ that is greedy¹²¹⁴ of gain;¹²¹⁵ which taketh away^{3947 853} the life⁵³¹⁵ of the owners¹¹⁶⁷ thereof.

20  Wisdom²⁴⁵⁴ crieth⁷⁴⁴² without;²³⁵¹ she uttereth⁵⁴¹⁴ her voice⁶⁹⁶³ in the streets:⁷³³⁹

21  She crieth⁷¹²¹ in the chief⁷²¹⁸ place of concourse,¹⁹⁹³ in the openings⁶⁶⁰⁷ of the gates:⁸¹⁷⁹ in the city⁵⁸⁹² she uttereth⁵⁵⁹ her words,⁵⁶¹ saying,

22  How long,^{5704 4970} ye simple ones,⁶⁶¹² will ye love¹⁵⁷ simplicity?⁶⁶¹² and the scorners³⁸⁸⁷ delight²⁵³⁰ in their scorning,³⁹⁴⁴ and fools³⁶⁸⁴ hate⁸¹³⁰ knowledge?¹⁸⁴⁷

23  Turn⁷⁷²⁵ you at my reproof:⁸⁴³³ behold,²⁰⁰⁹ I will pour out⁵⁰⁴² my spirit⁷³⁰⁷ unto you, I will make known³⁰⁴⁵ my words¹⁶⁹⁷ unto you.

24  Because³²⁸² I have called,⁷¹²¹ and ye refused;³⁹⁸⁵ I have stretched out⁵¹⁸⁶ my hand,³⁰²⁷ and no man³⁶⁹ regarded;⁷¹⁸¹

25  But ye have set at naught⁶⁵⁴⁴ all³⁶⁰⁵ my counsel,⁶⁰⁹⁸ and would¹⁴ none³⁸⁰⁸ of my reproof:⁸⁴³³

26  I⁵⁸⁹ also¹⁵⁷¹ will laugh⁷⁸³² at your calamity;³⁴³ I will mock³⁹³² when your fear⁶³⁴³ cometh;⁹³⁵

27  When your fear⁶³⁴³ cometh⁹³⁵ as desolation,⁷⁷²² and your destruction³⁴³ cometh⁸⁵⁷ as a whirlwind;⁵⁴⁹² when distress⁶⁸⁶⁹ and anguish⁶⁶⁹⁵ cometh⁹³⁵ upon⁵⁹²¹ you.

28  Then²²⁷ shall they call upon⁷¹²¹ me, but I will not³⁸⁰⁸ answer;⁶⁰³⁰ they shall seek me early,⁷⁸³⁶ but they shall not³⁸⁰⁸ find⁴⁶⁷² me:

29  For that^{8478 3588} they hated⁸¹³⁰ knowledge,¹⁸⁴⁷ and did not³⁸⁰⁸ choose⁹⁷⁷ the fear³³⁷⁴ of the LORD:³⁰⁶⁸

30  They would¹⁴ none³⁸⁰⁸ of my counsel:⁶⁰⁹⁸ they despised⁵⁰⁰⁶ all³⁶⁰⁵ my reproof.⁸⁴³³

31  Therefore shall they eat³⁹⁸ of the fruit^{4480 6529} of their own way,¹⁸⁷⁰ and be filled⁷⁶⁴⁶ with their own devices.^{4480 4156}

32  For³⁵⁸⁸ the turning away⁴⁸⁷⁸ of the simple⁶⁶¹² shall slay²⁰²⁶ them, and the prosperity⁷⁹⁶² of fools³⁶⁸⁴ shall destroy⁶ them.

33  But whoso hearkeneth⁸⁰⁸⁵ unto me shall dwell⁷⁹³¹ safely,⁹⁸³ and shall be quiet⁷⁵⁹⁹ from fear^{4480 6343} of evil.⁷⁴⁵¹

Sep

1 παροιμίαι Σαλωμῶντος υἱοῦ Δαυιδ ὃς ἐβασίλευσεν ἐν Ισραηλ

2 γνῶναι σοφίαν καὶ παιδείαν νοῆσαί τε λόγους φρονήσεως

3 δέξασθαί τε στροφὰς λόγων νοῆσαί τε δικαιοσύνην ἀληθῆ καὶ κρίμα κατευθύνειν

4 ἵνα δῷ ἀκάκοις πανουργίαν παιδὶ δὲ νέῳ αἴσθησίν τε καὶ ἔννοιαν

5 τῶνδε γὰρ ἀκούσας σοφὸς σοφώτερος ἔσται ὁ δὲ νοήμων κυβέρνησιν κτήσεται

6 νοήσει τε παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα

7 ἀρχὴ σοφίας φόβος θεοῦ σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν εὐσέβεια δὲ εἰς θεὸν ἀρχὴ αἰσθήσεως σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ἀσεβεῖς ἐξουθενήσουσιν

8 ἄκουε υἱέ παιδείαν πατρός σου καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου

9 στέφανον γὰρ χαρίτων δέξῃ σῇ κορυφῇ καὶ κλοιὸν χρύσεον περὶ σῷ τραχήλῳ

10 υἱέ μή σε πλανήσωσιν ἄνδρες ἀσεβεῖς μηδὲ βουληθῇς ἐὰν παρακαλέσωσί σε λέγοντες

11 ἐλθὲ μεθ᾽ ἡμῶν κοινώνησον αἵματος κρύψωμεν δὲ εἰς γῆν ἄνδρα δίκαιον ἀδίκως

12 καταπίωμεν δὲ αὐτὸν ὥσπερ ᾅδης ζῶντα καὶ ἄρωμεν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἐκ γῆς

13 τὴν κτῆσιν αὐτοῦ τὴν πολυτελῆ καταλαβώμεθα πλήσωμεν δὲ οἴκους ἡμετέρους σκύλων

14 τὸν δὲ σὸν κλῆρον βάλε ἐν ἡμῖν κοινὸν δὲ βαλλάντιον κτησώμεθα πάντες καὶ μαρσίππιον ἓν γενηθήτω ἡμῖν

15 μὴ πορευθῇς ἐν ὁδῷ μετ᾽ αὐτῶν ἔκκλινον δὲ τὸν πόδα σου ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν

16 οἱ γὰρ πόδες αὐτῶν εἰς κακίαν τρέχουσιν καὶ ταχινοὶ τοῦ ἐκχέαι αἷμα

17 οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς

18 αὐτοὶ γὰρ οἱ φόνου μετέχοντες θησαυρίζουσιν ἑαυτοῖς κακά ἡ δὲ καταστροφὴ ἀνδρῶν παρανόμων κακή

19 αὗται αἱ ὁδοί εἰσιν πάντων τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα τῇ γὰρ ἀσεβείᾳ τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν ἀφαιροῦνται

20 σοφία ἐν ἐξόδοις ὑμνεῖται ἐν δὲ πλατείαις παρρησίαν ἄγει

21 ἐπ᾽ ἄκρων δὲ τειχέων κηρύσσεται ἐπὶ δὲ πύλαις δυναστῶν παρεδρεύει ἐπὶ δὲ πύλαις πόλεως θαρροῦσα λέγει

22 ὅσον ἂν χρόνον ἄκακοι ἔχωνται τῆς δικαιοσύνης οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ δὲ ἄφρονες τῆς ὕβρεως ὄντες ἐπιθυμηταί ἀσεβεῖς γενόμενοι ἐμίσησαν αἴσθησιν

23 καὶ ὑπεύθυνοι ἐγένοντο ἐλέγχοις ἰδοὺ προήσομαι ὑμῖν ἐμῆς πνοῆς ῥῆσιν διδάξω δὲ ὑμᾶς τὸν ἐμὸν λόγον

24 ἐπειδὴ ἐκάλουν καὶ οὐχ ὑπηκούσατε καὶ ἐξέτεινον λόγους καὶ οὐ προσείχετε

25 ἀλλὰ ἀκύρους ἐποιεῖτε ἐμὰς βουλάς τοῖς δὲ ἐμοῖς ἐλέγχοις ἠπειθήσατε

26 τοιγαροῦν κἀγὼ τῇ ὑμετέρᾳ ἀπωλείᾳ ἐπιγελάσομαι καταχαροῦμαι δέ ἡνίκα ἂν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος

27 καὶ ὡς ἂν ἀφίκηται ὑμῖν ἄφνω θόρυβος ἡ δὲ καταστροφὴ ὁμοίως καταιγίδι παρῇ καὶ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν θλῖψις καὶ πολιορκία ἢ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος

28 ἔσται γὰρ ὅταν ἐπικαλέσησθέ με ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν ζητήσουσίν με κακοὶ καὶ οὐχ εὑρήσουσιν

29 ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν τὸν δὲ φόβον τοῦ κυρίου οὐ προείλαντο

30 οὐδὲ ἤθελον ἐμαῖς προσέχειν βουλαῖς ἐμυκτήριζον δὲ ἐμοὺς ἐλέγχους

31 τοιγαροῦν ἔδονται τῆς ἑαυτῶν ὁδοῦ τοὺς καρποὺς καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσεβείας πλησθήσονται

32 ἀνθ᾽ ὧν γὰρ ἠδίκουν νηπίους φονευθήσονται καὶ ἐξετασμὸς ἀσεβεῖς ὀλεῖ

33 ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπ᾽ ἐλπίδι καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ

Tan

‎1 ‏מִ֭שְׁלֵי שְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֑ד מֶ֝֗לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃

‎2 ‏לָדַ֣עַת חָכְמָ֣ה וּמוּסָ֑ר לְ֝הָבִ֗ין אִמְרֵ֥י בִינָֽה׃

‎3 ‏לָ֭קַחַת מוּסַ֣ר הַשְׂכֵּ֑ל צֶ֥דֶק וּ֝מִשְׁפָּ֗ט וּמֵישָׁרִֽים׃

‎4 ‏לָתֵ֣ת לִפְתָאיִ֣ם עָרְמָ֑ה לְ֝נַ֗עַר דַּ֣עַת וּמְזִמָּֽה׃

‎5 ‏יִשְׁמַ֣ע חָ֭כָם וְי֣וֹסֶף לֶ֑קַח וְ֝נָב֗וֹן תַּחְבֻּל֥וֹת יִקְנֶֽה׃

‎6 ‏לְהָבִ֣ין מָ֭שָׁל וּמְלִיצָ֑ה דִּבְרֵ֥י³ חֲ֝כָמִ֗ים וְחִידֹתָֽם׃

‎7 ‏יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה רֵאשִׁ֣ית דָּ֑עַת חָכְמָ֥ה וּ֝מוּסָ֗ר אֱוִילִ֥ים בָּֽזוּ׃ פ

‎8 ‏שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי מוּסַ֣ר אָבִ֑יךָ וְאַל־תִּ֝טֹּ֗שׁ תּוֹרַ֥ת אִמֶּֽךָ׃

‎9 ‏כִּ֤י׀ לִוְיַ֤ת חֵ֓ן הֵ֬ם לְרֹאשֶׁ֑ךָ וַ֝עֲנָקִ֗ים לְגַרְגְּרֹתֶֽיךָ׃

‎10 ‏בְּנִ֡י אִם־יְפַתּ֥וּךָ חַ֝טָּאִ֗ים אַל־תֹּבֵֽא׃

‎11 ‏אִם־יֹאמְרוּ֮ לְכָ֪ה אִ֫תָּ֥נוּ נֶאֶרְבָ֥ה לְדָ֑ם נִצְפְּנָ֖ה לְנָקִ֣י חִנָּֽם׃

‎12 ‏נִ֭בְלָעֵם כִּשְׁא֣וֹל חַיִּ֑ים וּ֝תְמִימִ֗ים כְּי֣וֹרְדֵי בֽוֹר׃

‎13 ‏כָּל־ה֣וֹן יָקָ֣ר נִמְצָ֑א נְמַלֵּ֖א בָתֵּ֣ינוּ שָׁלָֽל׃

‎14 ‏גּ֭וֹרָ֣לְךָ תַּפִּ֣יל בְּתוֹכֵ֑נוּ כִּ֥יס אֶ֝חָ֗ד יִהְיֶ֥ה לְכֻלָּֽנוּ׃

‎15 ‏בְּנִ֗י אַל־תֵּלֵ֣ךְ בְּדֶ֣רֶךְ אִתָּ֑ם מְנַ֥ע רַ֝גְלְךָ֗ מִנְּתִיבָתָֽם׃

‎16 ‏כִּ֣י רַ֭גְלֵיהֶם לָרַ֣ע יָר֑וּצוּ וִֽ֝ימַהֲר֗וּ לִשְׁפָּךְ־דָּֽם׃

‎17 ‏כִּֽי־חִ֭נָּם מְזֹרָ֣ה הָרָ֑שֶׁת בְּ֝עֵינֵ֗י כָל־בַּ֥עַל¹ כָּנָֽף׃

‎18 ‏וְ֭הֵם לְדָמָ֣ם יֶאֱרֹ֑בוּ יִ֝צְפְּנ֗וּ לְנַפְשֹׁתָֽם׃

‎19 ‏כֵּ֗ן אָ֭רְחוֹת כָּל־בֹּ֣צֵֽעַ בָּ֑צַע אֶת־נֶ֖פֶשׁ בְּעָלָ֣יו יִקָּֽח׃ פ

‎20 ‏חָ֭כְמוֹת בַּח֣וּץ תָּרֹ֑נָּה בָּ֝רְחֹב֗וֹת תִּתֵּ֥ן קוֹלָֽהּ׃

‎21 ‏בְּרֹ֥אשׁ הֹמִיּ֗וֹת תִּ֫קְרָ֥א בְּפִתְחֵ֖י שְׁעָרִ֥ים בָּעִ֗יר אֲמָרֶ֥יהָ תֹאמֵֽר׃

‎22 ‏עַד־מָתַ֣י׀ פְּתָיִם֮ תְּֽאֵהֲב֫וּ פֶ֥תִי וְלֵצִ֗ים לָ֭צוֹן חָמְד֣וּ לָהֶ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים יִשְׂנְאוּ־דָֽעַת׃

‎23 ‏תָּשׁ֗וּבוּ לְֽת֫וֹכַחְתִּ֥י הִנֵּ֤ה אַבִּ֣יעָה לָכֶ֣ם רוּחִ֑י אוֹדִ֖יעָה דְבָרַ֣י אֶתְכֶֽם׃

‎24 ‏יַ֣עַן קָ֭רָאתִי וַתְּמָאֵ֑נוּ נָטִ֥יתִי יָ֝דִ֗י וְאֵ֣ין מַקְשִֽׁיב׃

‎25 ‏וַתִּפְרְע֥וּ כָל־עֲצָתִ֑י וְ֝תוֹכַחְתִּ֗י לֹ֣א אֲבִיתֶֽם׃

‎26 ‏גַּם־אֲ֭נִי בְּאֵידְכֶ֣ם אֶשְׂחָ֑ק אֶ֝לְעַ֗ג בְּבֹ֣א פַחְדְּכֶֽם׃

‎27 ‏בְּבֹ֤א כשאוה כְשׁוֹאָ֨ה׀ פַּחְדְּכֶ֗ם וְֽ֭אֵידְכֶם כְּסוּפָ֣ה יֶאֱתֶ֑ה בְּבֹ֥א עֲ֝לֵיכֶ֗ם צָרָ֥ה וְצוּקָֽה׃

‎28 ‏אָ֣ז יִ֭קְרָאֻנְנִי וְלֹ֣א אֶֽעֱנֶ֑ה יְ֝שַׁחֲרֻ֗נְנִי וְלֹ֣א יִמְצָאֻֽנְנִי׃

‎29 ‏תַּ֭חַת כִּי־שָׂ֣נְאוּ דָ֑עַת וְיִרְאַ֥ת יְ֝הוָֹ֗ה לֹ֣א בָחָֽרוּ׃

‎30 ‏לֹא־אָב֥וּ לַעֲצָתִ֑י נָ֝אֲצ֗וּ כָּל־תּוֹכַחְתִּֽי׃

‎31 ‏וְֽ֭יֹאכְלוּ מִפְּרִ֣י דַרְכָּ֑ם וּֽמִמֹּעֲצֹ֖תֵיהֶ֣ם יִשְׂבָּֽעוּ׃

‎32 ‏כִּ֤י מְשׁוּבַ֣ת פְּתָיִ֣ם תַּֽהַרְגֵ֑ם וְשַׁלְוַ֖ת כְּסִילִ֣ים תְּאַבְּדֵֽם׃

‎33 ‏וְשֹׁמֵ֣עַֽ לִ֭י יִשְׁכָּן־בֶּ֑טַח וְ֝שַׁאֲנַ֗ן מִפַּ֥חַד רָעָֽה׃ פ

Vul

1 [Parabolæ Salomonis, filii David, regis Israël,

2 ad sciendam sapientiam et disciplinam;

3 ad intelligenda verba prudentiæ,
et suscipiendam eruditionem doctrinæ,
justitiam, et judicium, et æquitatem:

4 ut detur parvulis astutia,
adolescenti scientia et intellectus.

5 Audiens sapiens, sapientior erit,
et intelligens gubernacula possidebit.

6 Animadvertet parabolam et interpretationem,
verba sapientum et ænigmata eorum.

7 Timor Domini principium sapientiæ;
sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.]

8 [Audi, fili mi, disciplinam patris tui,
et ne dimittas legem matris tuæ:

9 ut addatur gratia capiti tuo,
et torques collo tuo.

10 Fili mi, si te lactaverint peccatores,
ne acquiescas eis.

11 Si dixerint: Veni nobiscum, insidiemur sanguini;
abscondamus tendiculas contra insontem frustra;

12 deglutiamus eum sicut infernus viventem,
et integrum quasi descendentem in lacum;

13 omnem pretiosam substantiam reperiemus;
implebimus domos nostras spoliis:

14 sortem mitte nobiscum,
marsupium unum sit omnium nostrum:

15 fili mi, ne ambules cum eis;
prohibe pedem tuum a semitis eorum:

16 pedes enim illorum ad malum currunt,
et festinant ut effundant sanguinem.

17 Frustra autem jacitur rete
ante oculos pennatorum.

18 Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur,
et moliuntur fraudes contra animas suas.

19 Sic semitæ omnis avari:
animas possidentium rapiunt.]

20 [Sapientia foris prædicat;
in plateis dat vocem suam:

21 in capite turbarum clamitat;
in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens:

22 Usquequo, parvuli, diligitis infantiam,
et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient,
et imprudentes odibunt scientiam?

23 convertimini ad correptionem meam.
En proferam vobis spiritum meum,
et ostendam vobis verba mea.

24 Quia vocavi, et renuistis;
extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret:

25 despexistis omne consilium meum,
et increpationes meas neglexistis.

26 Ego quoque in interitu vestro ridebo,
et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit.

27 Cum irruerit repentina calamitas,
et interitus quasi tempestas ingruerit;
quando venerit super vos tribulatio et angustia:

28 tunc invocabunt me, et non exaudiam;
mane consurgent, et non invenient me:

29 eo quod exosam habuerint disciplinam,
et timorem Domini non susceperint,

30 nec acquieverint consilio meo,
et detraxerint universæ correptioni meæ.

31 Comedent igitur fructus viæ suæ,
suisque consiliis saturabuntur.

32 Aversio parvulorum interficiet eos,
et prosperitas stultorum perdet illos.

33 Qui autem me audierit, absque terrore requiescet,
et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.]