Psalms 24

KJV

1  A Psalm⁴²¹⁰ of David.¹⁷³² The earth⁷⁷⁶ is the LORD's,³⁰⁶⁸ and the fullness⁴³⁹³ thereof; the world,⁸³⁹⁸ and they that dwell³⁴²⁷ therein.

2  For³⁵⁸⁸ he¹⁹³¹ hath founded³²⁴⁵ it upon⁵⁹²¹ the seas,³²²⁰ and established³⁵⁵⁹ it upon⁵⁹²¹ the floods.⁵¹⁰⁴

3  Who⁴³¹⁰ shall ascend⁵⁹²⁷ into the hill²⁰²² of the LORD?³⁰⁶⁸ or who⁴³¹⁰ shall stand⁶⁹⁶⁵ in his holy⁶⁹⁴⁴ place?⁴⁷²⁵

4  He that hath clean⁵³⁵⁵ hands,³⁷⁰⁹ and a pure¹²⁴⁹ heart;³⁸²⁴ who⁸³⁴ hath not³⁸⁰⁸ lifted up⁵³⁷⁵ his soul⁵³¹⁵ unto vanity,⁷⁷²³ nor³⁸⁰⁸ sworn⁷⁶⁵⁰ deceitfully.⁴⁸²⁰

5  He shall receive⁵³⁷⁵ the blessing¹²⁹³ from^{4480 854} the LORD,³⁰⁶⁸ and righteousness⁶⁶⁶⁶ from the God^{4480 430} of his salvation.³⁴⁶⁸

6  This²⁰⁸⁸ is the generation¹⁷⁵⁵ of them that seek¹⁸⁷⁵ him, that seek¹²⁴⁵ thy face,⁶⁴⁴⁰ O Jacob.³²⁹⁰ Selah.⁵⁵⁴²

7  Lift up⁵³⁷⁵ your heads,⁷²¹⁸ O ye gates;⁸¹⁷⁹ and be ye lift up,⁵³⁷⁵ ye everlasting⁵⁷⁶⁹ doors;⁶⁶⁰⁷ and the King⁴⁴²⁸ of glory³⁵¹⁹ shall come in.⁹³⁵

8  Who⁴³¹⁰ is this²⁰⁸⁸ King⁴⁴²⁸ of glory?³⁵¹⁹ The LORD³⁰⁶⁸ strong⁵⁸⁰⁸ and mighty,¹³⁶⁸ the LORD³⁰⁶⁸ mighty¹³⁶⁸ in battle.⁴⁴²¹

9  Lift up⁵³⁷⁵ your heads,⁷²¹⁸ O ye gates;⁸¹⁷⁹ even lift them up,⁵³⁷⁵ ye everlasting⁵⁷⁶⁹ doors;⁶⁶⁰⁷ and the King⁴⁴²⁸ of glory³⁵¹⁹ shall come in.⁹³⁵

10  Who⁴³¹⁰ is¹⁹³¹ this²⁰⁸⁸ King⁴⁴²⁸ of glory?³⁵¹⁹ The LORD³⁰⁶⁸ of hosts,⁶⁶³⁵ he¹⁹³¹ is the King⁴⁴²⁸ of glory.³⁵¹⁹ Selah.⁵⁵⁴²

Sep

1 ψαλμὸς τῷ Δαυιδ πρὸς σέ κύριε ἦρα τὴν ψυχήν μου ὁ θεός μου

2 ἐπὶ σοὶ πέποιθα μὴ καταισχυνθείην μηδὲ καταγελασάτωσάν μου οἱ ἐχθροί μου

3 καὶ γὰρ πάντες οἱ ὑπομένοντές σε οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ ἀνομοῦντες διὰ κενῆς

4 τὰς ὁδούς σου κύριε γνώρισόν μοι καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξόν με

5 ὁδήγησόν με ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ δίδαξόν με ὅτι σὺ εἶ ὁ θεὸς ὁ σωτήρ μου καὶ σὲ ὑπέμεινα ὅλην τὴν ἡμέραν

6 μνήσθητι τῶν οἰκτιρμῶν σου κύριε καὶ τὰ ἐλέη σου ὅτι ἀπὸ τοῦ αἰῶνός εἰσιν

7 ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ ἀγνοίας μου μὴ μνησθῇς κατὰ τὸ ἔλεός σου μνήσθητί μου σὺ ἕνεκα τῆς χρηστότητός σου κύριε

8 χρηστὸς καὶ εὐθὴς ὁ κύριος διὰ τοῦτο νομοθετήσει ἁμαρτάνοντας ἐν ὁδῷ

9 ὁδηγήσει πραεῖς ἐν κρίσει διδάξει πραεῖς ὁδοὺς αὐτοῦ

10 πᾶσαι αἱ ὁδοὶ κυρίου ἔλεος καὶ ἀλήθεια τοῖς ἐκζητοῦσιν τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ

11 ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου κύριε καὶ ἱλάσῃ τῇ ἁμαρτίᾳ μου πολλὴ γάρ ἐστιν

12 τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος τὸν κύριον νομοθετήσει αὐτῷ ἐν ὁδῷ ᾗ ᾑρετίσατο

13 ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσεται καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσει γῆν

14 κραταίωμα κύριος τῶν φοβουμένων αὐτόν καὶ τὸ ὄνομα κυρίου τῶν φοβουμένων αὐτόν καὶ ἡ διαθήκη αὐτοῦ τοῦ δηλῶσαι αὐτοῖς

15 οἱ ὀφθαλμοί μου διὰ παντὸς πρὸς τὸν κύριον ὅτι αὐτὸς ἐκσπάσει ἐκ παγίδος τοὺς πόδας μου

16 ἐπίβλεψον ἐπ᾽ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με ὅτι μονογενὴς καὶ πτωχός εἰμι ἐγώ

17 αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπλατύνθησαν ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με

18 ἰδὲ τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου καὶ ἄφες πάσας τὰς ἁμαρτίας μου

19 ἰδὲ τοὺς ἐχθρούς μου ὅτι ἐπληθύνθησαν καὶ μῖσος ἄδικον ἐμίσησάν με

20 φύλαξον τὴν ψυχήν μου καὶ ῥῦσαί με μὴ καταισχυνθείην ὅτι ἤλπισα ἐπὶ σέ

21 ἄκακοι καὶ εὐθεῖς ἐκολλῶντό μοι ὅτι ὑπέμεινά σε κύριε

22 λύτρωσαι ὁ θεός τὸν Ισραηλ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ

Tan

‎1 ‏לְדָוִ֗ד מִ֫זְמ֥וֹר לַֽ֭יהוָה³ הָאָ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֑הּ תֵּ֝בֵ֗ל וְיֹ֣שְׁבֵי בָֽהּ׃

‎2 ‏כִּי־ה֖וּא עַל־יַמִּ֣ים יְסָדָ֑הּ וְעַל־נְ֝הָר֗וֹת יְכוֹנְנֶֽהָ׃

‎3 ‏מִֽי־יַעֲלֶ֥ה בְהַר־יְהוָ֑ה וּמִי־יָ֝קוּם בִּמְק֥וֹם קָדְשֽׁוֹ׃

‎4 ‏נְקִ֥י כַפַּ֗יִם וּֽבַר־לֵ֫בָ֥ב אֲשֶׁ֤ר׀ לֹא־נָשָׂ֣א לַשָּׁ֣וְא נַפְשִׁ֑י וְלֹ֖א נִשְׁבַּ֣ע לְמִרְמָֽה׃

‎5 ‏יִשָּׂ֣א בְ֭רָכָה מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וּ֝צְדָקָ֗ה מֵאֱלֹהֵ֥י יִשְׁעֽוֹ׃

‎6 ‏זֶ֭ה דּ֣וֹר דרשו דֹּרְשָׁ֑יו מְבַקְשֵׁ֨י פָנֶ֖יךָ יַעֲקֹ֣ב סֶֽלָה׃

‎7 ‏שְׂא֤וּ שְׁעָרִ֨ים׀ רָֽאשֵׁיכֶ֗ם וְֽ֭הִנָּשְׂאוּ פִּתְחֵ֣י עוֹלָ֑ם וְ֝יָב֗וֹא מֶ֣לֶךְ הַכָּבֽוֹד׃

‎8 ‏מִ֥י זֶה֮ מֶ֤לֶךְ הַכָּ֫ב֥וֹד יְ֭הוָה עִזּ֣וּז וְגִבּ֑וֹר יְ֝הוָ֗ה גִּבּ֥וֹר מִלְחָמָֽה׃

‎9 ‏שְׂא֤וּ שְׁעָרִ֨ים׀ רָֽאשֵׁיכֶ֗ם וּ֭שְׂאוּ פִּתְחֵ֣י עוֹלָ֑ם וְ֝יָבֹא מֶ֣לֶךְ הַכָּבֽוֹד׃

‎10 ‏מִ֤י ה֣וּא זֶה֮ מֶ֤לֶךְ הַכָּ֫ב֥וֹד יְהוָ֥ה צְבָא֑וֹת ה֤וּא מֶ֖לֶךְ הַכָּב֣וֹד סֶֽלָה׃

Vul

1 In finem. Psalmus David. [Ad te, Domine, levavi animam meam:

2 Deus meus, in te confido; non erubescam.

3 Neque irrideant me inimici mei:
etenim universi qui sustinent te, non confundentur.

4 Confundantur omnes iniqua agentes supervacue.
Vias tuas, Domine, demonstra mihi,
et semitas tuas edoce me.

5 Dirige me in veritate tua, et doce me,
quia tu es Deus salvator meus,
et te sustinui tota die.

6 Reminiscere miserationum tuarum, Domine,
et misericordiarum tuarum quæ a sæculo sunt.

7 Delicta juventutis meæ, et ignorantias meas, ne memineris.
Secundum misericordiam tuam memento mei tu,
propter bonitatem tuam, Domine.

8 Dulcis et rectus Dominus;
propter hoc legem dabit delinquentibus in via.

9 Diriget mansuetos in judicio;
docebit mites vias suas.

10 Universæ viæ Domini, misericordia et veritas,
requirentibus testamentum ejus et testimonia ejus.

11 Propter nomen tuum, Domine,
propitiaberis peccato meo; multum est enim.

12 Quis est homo qui timet Dominum?
legem statuit ei in via quam elegit.

13 Anima ejus in bonis demorabitur,
et semen ejus hæreditabit terram.

14 Firmamentum est Dominus timentibus eum;
et testamentum ipsius ut manifestetur illis.

15 Oculi mei semper ad Dominum,
quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.

16 Respice in me, et miserere mei,
quia unicus et pauper sum ego.

17 Tribulationes cordis mei multiplicatæ sunt:
de necessitatibus meis erue me.

18 Vide humilitatem meam et laborem meum,
et dimitte universa delicta mea.

19 Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt,
et odio iniquo oderunt me.

20 Custodi animam meam, et erue me:
non erubescam, quoniam speravi in te.

21 Innocentes et recti adhæserunt mihi,
quia sustinui te.

22 Libera, Deus, Israël
ex omnibus tribulationibus suis.]