Psalms 54

KJV

1  To the chief Musician⁵³²⁹ on Neginoth,⁵⁰⁵⁸ Maschil,⁴⁹⁰⁵ A Psalm of David,¹⁷³² when the Ziphims²¹³⁰ came⁹³⁵ and said⁵⁵⁹ to Saul,⁷⁵⁸⁶ Doth not³⁸⁰⁸ David¹⁷³² hide himself⁵⁶⁴¹ with⁵⁹⁷³ us? Save³⁴⁶⁷ me, O God,⁴³⁰ by thy name,⁸⁰³⁴ and judge¹⁷⁷⁷ me by thy strength.¹³⁶⁹

2  Hear⁸⁰⁸⁵ my prayer,⁸⁶⁰⁵ O God;⁴³⁰ give ear²³⁸ to the words⁵⁶¹ of my mouth.⁶³¹⁰

3  For³⁵⁸⁸ strangers²¹¹⁴ are risen up⁶⁹⁶⁵ against⁵⁹²¹ me, and oppressors⁶¹⁸⁴ seek after¹²⁴⁵ my soul:⁵³¹⁵ they have not³⁸⁰⁸ set⁷⁷⁶⁰ God⁴³⁰ before⁵⁰⁴⁸ them. Selah.⁵⁵⁴²

4  Behold,²⁰⁰⁹ God⁴³⁰ is mine helper:⁵⁸²⁶ the Lord¹³⁶ is with them that uphold⁵⁵⁶⁴ my soul.⁵³¹⁵

5  He shall reward⁷⁷²⁵ evil⁷⁴⁵¹ unto mine enemies:⁸³²⁴ cut them off⁶⁷⁸⁹ in thy truth.⁵⁷¹

6  I will freely⁵⁰⁷¹ sacrifice²⁰⁷⁶ unto thee: I will praise³⁰³⁴ thy name,⁸⁰³⁴ O LORD;³⁰⁶⁸ for³⁵⁸⁸ it is good.²⁸⁹⁶

7  For³⁵⁸⁸ he hath delivered⁵³³⁷ me out of all^{4480 3605} trouble:⁶⁸⁶⁹ and mine eye⁵⁸⁶⁹ hath seen⁷²⁰⁰ his desire upon mine enemies.³⁴¹

Sep

1 εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις συνέσεως τῷ Δαυιδ

2 ἐνώτισαι ὁ θεός τὴν προσευχὴν μου καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν δέησίν μου

3 πρόσχες μοι καὶ εἰσάκουσόν μου ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου καὶ ἐταράχθην

4 ἀπὸ φωνῆς ἐχθροῦ καὶ ἀπὸ θλίψεως ἁμαρτωλοῦ ὅτι ἐξέκλιναν ἐπ᾽ ἐμὲ ἀνομίαν καὶ ἐν ὀργῇ ἐνεκότουν μοι

5 ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ᾽ ἐμέ

6 φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ᾽ ἐμέ καὶ ἐκάλυψέν με σκότος

7 καὶ εἶπα τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω

8 ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ διάψαλμα

9 προσεδεχόμην τὸν σῴζοντά με ἀπὸ ὀλιγοψυχίας καὶ καταιγίδος

10 καταπόντισον κύριε καὶ καταδίελε τὰς γλώσσας αὐτῶν ὅτι εἶδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει

11 ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτὴν ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς ἀνομία καὶ κόπος ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ ἀδικία

12 καὶ οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς τόκος καὶ δόλος

13 ὅτι εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με ὑπήνεγκα ἄν καὶ εἰ ὁ μισῶν με ἐπ᾽ ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησεν ἐκρύβην ἂν ἀπ᾽ αὐτοῦ

14 σὺ δέ ἄνθρωπε ἰσόψυχε ἡγεμών μου καὶ γνωστέ μου

15 ὃς ἐπὶ τὸ αὐτό μοι ἐγλύκανας ἐδέσματα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοίᾳ

16 ἐλθέτω θάνατος ἐπ᾽ αὐτούς καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες ὅτι πονηρίαι ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν ἐν μέσῳ αὐτῶν

17 ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα καὶ ὁ κύριος εἰσήκουσέν μου

18 ἑσπέρας καὶ πρωὶ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι ἀπαγγελῶ καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου

19 λυτρώσεται ἐν εἰρήνῃ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι ὅτι ἐν πολλοῖς ἦσαν σὺν ἐμοί

20 εἰσακούσεται ὁ θεὸς καὶ ταπεινώσει αὐτούς ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων διάψαλμα οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς ἀντάλλαγμα καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν θεόν

21 ἐξέτεινεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῷ ἀποδιδόναι ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ

22 διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἤγγισεν ἡ καρδία αὐτοῦ ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτοῦ ὑπὲρ ἔλαιον καὶ αὐτοί εἰσιν βολίδες

23 ἐπίρριψον ἐπὶ κύριον τὴν μέριμνάν σου καὶ αὐτός σε διαθρέψει οὐ δώσει εἰς τὸν αἰῶνα σάλον τῷ δικαίῳ

24 σὺ δέ ὁ θεός κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσιν τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐγὼ δὲ ἐλπιῶ ἐπὶ σέ κύριε

Tan

‎1 ‏לַמְנַצֵּ֥חַ בִּנְגִינֹ֗ת מַשְׂכִּ֥יל לְדָוִֽד׃

‎2 ‏בְּב֣וֹא³ הַ֭זִּיפִים וַיֹּאמְר֣וּ לְשָׁא֑וּל הֲלֹ֥א דָ֝וִ֗ד מִסְתַּתֵּ֥ר עִמָּֽנוּ׃

‎3 ‏אֱ֭לֹהִים בְּשִׁמְךָ֣ הוֹשִׁיעֵ֑נִי וּבִגְבוּרָתְךָ֥ תְדִינֵֽנִי׃

‎4 ‏אֱ֭לֹהִים שְׁמַ֣ע תְּפִלָּתִ֑י הַ֝אֲזִ֗ינָה לְאִמְרֵי־פִֽי׃

‎5 ‏כִּ֤י זָרִ֨ים׀ קָ֤מוּ עָלַ֗י וְֽ֭עָרִיצִים בִּקְשׁ֣וּ נַפְשִׁ֑י לֹ֤א שָׂ֨מוּ אֱלֹהִ֖ים לְנֶגְדָּ֣ם סֶֽלָה׃

‎6 ‏הִנֵּ֣ה אֱ֭לֹהִים עֹזֵ֣ר לִ֑י אֲ֝דֹנָ֗י בְּֽסֹמְכֵ֥י נַפְשִֽׁי׃

‎7 ‏ישוב יָשִׁ֣יב הָ֭רַע לְשֹׁרְרָ֑י בַּ֝אֲמִתְּךָ֗ הַצְמִיתֵֽם׃

‎8 ‏בִּנְדָבָ֥ה אֶזְבְּחָה־לָּ֑ךְ א֤וֹדֶה שִּׁמְךָ֖ יְהוָ֣ה כִּי־טֽוֹב׃

‎9 ‏כִּ֣י מִכָּל־צָ֭רָה הִצִּילָ֑נִי וּ֝בְאֹיְבַ֗י רָאֲתָ֥ה עֵינִֽי׃

Vul

1 In finem, in carminibus. Intellectus David.

2 [Exaudi, Deus, orationem meam,
et ne despexeris deprecationem meam:

3 intende mihi, et exaudi me.
Contristatus sum in exercitatione mea,
et conturbatus sum

4 a voce inimici, et a tribulatione peccatoris.
Quoniam declinaverunt in me iniquitates,
et in ira molesti erant mihi.

5 Cor meum conturbatum est in me,
et formido mortis cecidit super me.

6 Timor et tremor venerunt super me,
et contexerunt me tenebræ.

7 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut columbæ,
et volabo, et requiescam?

8 Ecce elongavi fugiens,
et mansi in solitudine.

9 Exspectabam eum qui salvum me fecit
a pusillanimitate spiritus, et tempestate.

10 Præcipita, Domine; divide linguas eorum:
quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.

11 Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas;
et labor in medio ejus,

12 et injustitia:
et non defecit de plateis ejus usura et dolus.

13 Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi,
sustinuissem utique.
Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset,
abscondissem me forsitan ab eo.

14 Tu vero homo unanimis,
dux meus, et notus meus:

15 qui simul mecum dulces capiebas cibos;
in domo Dei ambulavimus cum consensu.

16 Veniat mors super illos,
et descendant in infernum viventes:
quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum.

17 Ego autem ad Deum clamavi,
et Dominus salvabit me.

18 Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo;
et exaudiet vocem meam.

19 Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi:
quoniam inter multos erant mecum.

20 Exaudiet Deus, et humiliabit illos,
qui est ante sæcula.
Non enim est illis commutatio,
et non timuerunt Deum.

21 Extendit manum suam in retribuendo;
contaminaverunt testamentum ejus:

22 divisi sunt ab ira vultus ejus,
et appropinquavit cor illius.
Molliti sunt sermones ejus super oleum;
et ipsi sunt jacula.

23 Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet;
non dabit in æternum fluctuationem justo.

24 Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus.
Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos;
ego autem sperabo in te, Domine.]