Psalms 88

KJV

1  A Song⁷⁸⁹² or Psalm⁴²¹⁰ for the sons¹¹²¹ of Korah,⁷¹⁴¹ to the chief Musician⁵³²⁹ upon⁵⁹²¹ Mahalath⁴²⁵⁷ Leannoth,⁶⁰³¹ Maschil⁴⁹⁰⁵ of Heman¹⁹⁶⁸ the Ezrahite.²⁵⁰ O LORD³⁰⁶⁸ God⁴³⁰ of my salvation,³⁴⁴⁴ I have cried⁶⁸¹⁷ day³¹¹⁷ and night³⁹¹⁵ before⁵⁰⁴⁸ thee:

2  Let my prayer⁸⁶⁰⁵ come⁹³⁵ before⁶⁴⁴⁰ thee: incline⁵¹⁸⁶ thine ear²⁴¹ unto my cry;⁷⁴⁴⁰

3  For³⁵⁸⁸ my soul⁵³¹⁵ is full⁷⁶⁴⁶ of troubles:⁷⁴⁵¹ and my life²⁴¹⁶ draweth nigh⁵⁰⁶⁰ unto the grave.⁷⁵⁸⁵

4  I am counted²⁸⁰³ with⁵⁹⁷³ them that go down³³⁸¹ into the pit:⁹⁵³ I am¹⁹⁶¹ as a man¹³⁹⁷ that hath no³⁶⁹ strength:³⁵³

5  Free²⁶⁷⁰ among the dead,⁴¹⁹¹ like³⁶⁴⁴ the slain²⁴⁹¹ that lie⁷⁹⁰¹ in the grave,⁶⁹¹³ whom⁸³⁴ thou rememberest²¹⁴² no³⁸⁰⁸ more:⁵⁷⁵⁰ and they¹⁹⁹² are cut off¹⁵⁰⁴ from thy hand.^{4480 3027}

6  Thou hast laid⁷⁸⁹⁶ me in the lowest⁸⁴⁸² pit,⁹⁵³ in darkness,⁴²⁸⁵ in the deeps.⁴⁶⁸⁸

7  Thy wrath²⁵³⁴ lieth hard⁵⁵⁶⁴ upon⁵⁹²¹ me, and thou hast afflicted⁶⁰³¹ me with all³⁶⁰⁵ thy waves.⁴⁸⁶⁷ Selah.⁵⁵⁴²

8  Thou hast put away⁷³⁶⁸ mine acquaintance³⁰⁴⁵ far from⁴⁴⁸⁰ me; thou hast made⁷⁸⁹⁶ me an abomination⁸⁴⁴¹ unto them: I am shut up,³⁶⁰⁷ and I cannot³⁸⁰⁸ come forth.³³¹⁸

9  Mine eye⁵⁸⁶⁹ mourneth¹⁶⁶⁹ by reason of⁴⁴⁸⁰ affliction:⁶⁰⁴⁰ LORD,³⁰⁶⁸ I have called⁷¹²¹ daily^{3605 3117} upon thee, I have stretched out⁷⁸⁴⁹ my hands³⁷⁰⁹ unto thee.⁴¹³

10  Wilt thou show⁶²¹³ wonders⁶³⁸² to the dead?⁴¹⁹¹ shall the dead⁷⁴⁹⁶ arise⁶⁹⁶⁵ and praise³⁰³⁴ thee? Selah.⁵⁵⁴²

11  Shall thy lovingkindness²⁶¹⁷ be declared⁵⁶⁰⁸ in the grave?⁶⁹¹³ or thy faithfulness⁵³⁰ in destruction?¹¹

12  Shall thy wonders⁶³⁸² be known³⁰⁴⁵ in the dark?²⁸²² and thy righteousness⁶⁶⁶⁶ in the land⁷⁷⁶ of forgetfulness?⁵³⁸⁸

13  But unto⁴¹³ thee have I⁵⁸⁹ cried,⁷⁷⁶⁸ O LORD;³⁰⁶⁸ and in the morning¹²⁴² shall my prayer⁸⁶⁰⁵ prevent⁶⁹²³ thee.

14  LORD,³⁰⁶⁸ why⁴¹⁰⁰ castest thou off²¹⁸⁶ my soul?⁵³¹⁵ why hidest⁵⁶⁴¹ thou thy face⁶⁴⁴⁰ from⁴⁴⁸⁰ me?

15  I⁵⁸⁹ am afflicted⁶⁰⁴¹ and ready to die¹⁴⁷⁸ from my youth up:^{4480 5290} while I suffer⁵³⁷⁵ thy terrors³⁶⁷ I am distracted.⁶³²³

16  Thy fierce wrath²⁷⁴⁰ goeth⁵⁶⁷⁴ over⁵⁹²¹ me; thy terrors¹¹⁶¹ have cut me off.⁶⁷⁸⁹

17  They came round about⁵⁴³⁷ me daily^{3605 3117} like water;⁴³²⁵ they compassed me about^{5362 5921} together.³¹⁶²

18  Lover¹⁵⁷ and friend⁷⁴⁵³ hast thou put far⁷³⁶⁸ from⁴⁴⁸⁰ me, and mine acquaintance³⁰⁴⁵ into darkness.⁴²⁸⁵

Sep

1 συνέσεως Αιθαν τῷ Ισραηλίτῃ

2 τὰ ἐλέη σου κύριε εἰς τὸν αἰῶνα ᾄσομαι εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἀπαγγελῶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῷ στόματί μου

3 ὅτι εἶπας εἰς τὸν αἰῶνα ἔλεος οἰκοδομηθήσεται ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθειά σου

4 διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου ὤμοσα Δαυιδ τῷ δούλῳ μου

5 ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου διάψαλμα

6 ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου κύριε καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων

7 ὅτι τίς ἐν νεφέλαις ἰσωθήσεται τῷ κυρίῳ καὶ τίς ὁμοιωθήσεται τῷ κυρίῳ ἐν υἱοῖς θεοῦ

8 ὁ θεὸς ἐνδοξαζόμενος ἐν βουλῇ ἁγίων μέγας καὶ φοβερὸς ἐπὶ πάντας τοὺς περικύκλῳ αὐτοῦ

9 κύριε ὁ θεὸς τῶν δυνάμεων τίς ὅμοιός σοι δυνατὸς εἶ κύριε καὶ ἡ ἀλήθειά σου κύκλῳ σου

10 σὺ δεσπόζεις τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης τὸν δὲ σάλον τῶν κυμάτων αὐτῆς σὺ καταπραΰνεις

11 σὺ ἐταπείνωσας ὡς τραυματίαν ὑπερήφανον καὶ ἐν τῷ βραχίονι τῆς δυνάμεώς σου διεσκόρπισας τοὺς ἐχθρούς σου

12 σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας

13 τὸν βορρᾶν καὶ θαλάσσας σὺ ἔκτισας Θαβωρ καὶ Ερμων ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται

14 σὸς ὁ βραχίων μετὰ δυναστείας κραταιωθήτω ἡ χείρ σου ὑψωθήτω ἡ δεξιά σου

15 δικαιοσύνη καὶ κρίμα ἑτοιμασία τοῦ θρόνου σου ἔλεος καὶ ἀλήθεια προπορεύσεται πρὸ προσώπου σου

16 μακάριος ὁ λαὸς ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν κύριε ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου σου πορεύσονται

17 καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ὑψωθήσονται

18 ὅτι τὸ καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν εἶ σύ καὶ ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου ὑψωθήσεται τὸ κέρας ἡμῶν

19 ὅτι τοῦ κυρίου ἡ ἀντίλημψις καὶ τοῦ ἁγίου Ισραηλ βασιλέως ἡμῶν

20 τότε ἐλάλησας ἐν ὁράσει τοῖς ὁσίοις σου καὶ εἶπας ἐθέμην βοήθειαν ἐπὶ δυνατόν ὕψωσα ἐκλεκτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ μου

21 εὗρον Δαυιδ τὸν δοῦλόν μου ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν

22 ἡ γὰρ χείρ μου συναντιλήμψεται αὐτῷ καὶ ὁ βραχίων μου κατισχύσει αὐτόν

23 οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ καὶ υἱὸς ἀνομίας οὐ προσθήσει τοῦ κακῶσαι αὐτόν

24 καὶ συγκόψω τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ τοὺς μισοῦντας αὐτὸν τροπώσομαι

25 καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετ᾽ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ὀνόματί μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ

26 καὶ θήσομαι ἐν θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ

27 αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με πατήρ μου εἶ σύ θεός μου καὶ ἀντιλήμπτωρ τῆς σωτηρίας μου

28 κἀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτόν ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσιν τῆς γῆς

29 εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου καὶ ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ

30 καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ

31 ἐὰν ἐγκαταλίπωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου καὶ τοῖς κρίμασίν μου μὴ πορευθῶσιν

32 ἐὰν τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσουσιν καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσιν

33 ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν καὶ ἐν μάστιξιν τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν

34 τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἀπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ μὴ ἀδικήσω ἐν τῇ ἀληθείᾳ μου

35 οὐδὲ μὴ βεβηλώσω τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου οὐ μὴ ἀθετήσω

36 ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου εἰ τῷ Δαυιδ ψεύσομαι

37 τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μενεῖ καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου

38 καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός διάψαλμα

39 σὺ δὲ ἀπώσω καὶ ἐξουδένωσας ἀνεβάλου τὸν χριστόν σου

40 κατέστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου ἐβεβήλωσας εἰς τὴν γῆν τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ

41 καθεῖλες πάντας τοὺς φραγμοὺς αὐτοῦ ἔθου τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ δειλίαν

42 διήρπασαν αὐτὸν πάντες οἱ διοδεύοντες ὁδόν ἐγενήθη ὄνειδος τοῖς γείτοσιν αὐτοῦ

43 ὕψωσας τὴν δεξιὰν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ εὔφρανας πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ

44 ἀπέστρεψας τὴν βοήθειαν τῆς ῥομφαίας αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀντελάβου αὐτοῦ ἐν τῷ πολέμῳ

45 κατέλυσας ἀπὸ καθαρισμοῦ αὐτόν τὸν θρόνον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν κατέρραξας

46 ἐσμίκρυνας τὰς ἡμέρας τοῦ χρόνου αὐτοῦ κατέχεας αὐτοῦ αἰσχύνην διάψαλμα

47 ἕως πότε κύριε ἀποστρέψεις εἰς τέλος ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ἡ ὀργή σου

48 μνήσθητι τίς μου ἡ ὑπόστασις μὴ γὰρ ματαίως ἔκτισας πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων

49 τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὃς ζήσεται καὶ οὐκ ὄψεται θάνατον ῥύσεται τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ᾅδου διάψαλμα

50 ποῦ εἰσιν τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα κύριε ἃ ὤμοσας τῷ Δαυιδ ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου

51 μνήσθητι κύριε τοῦ ὀνειδισμοῦ τῶν δούλων σου οὗ ὑπέσχον ἐν τῷ κόλπῳ μου πολλῶν ἐθνῶν

52 οὗ ὠνείδισαν οἱ ἐχθροί σου κύριε οὗ ὠνείδισαν τὸ ἀντάλλαγμα τοῦ χριστοῦ σου

53 εὐλογητὸς κύριος εἰς τὸν αἰῶνα γένοιτο γένοιτο

Tan

‎1 ‏שִׁ֥יר מִזְמ֗וֹר לִבְנֵ֫י קֹ֥רַח לַמְנַצֵּ֣חַ עַל־מָחֲלַ֣ת לְעַנּ֑וֹת מַ֝שְׂכִּ֗יל לְהֵימָ֥ן הָאֶזְרָחִֽי׃

‎2 ‏יְ֭הוָה אֱלֹהֵ֣י יְשׁוּעָתִ֑י יוֹם־צָעַ֖קְתִּי בַלַּ֣יְלָה נֶגְדֶּֽךָ׃

‎3 ‏תָּב֣וֹא לְ֭פָנֶיךָ תְּפִלָּתִ֑י הַטֵּֽה־אָ֝זְנְךָ֗ לְרִנָּתִֽי׃

‎4 ‏כִּֽי־שָֽׂבְעָ֣ה בְרָע֣וֹת נַפְשִׁ֑י וְחַיַּ֗י לִשְׁא֥וֹל הִגִּֽיעוּ׃

‎5 ‏נֶ֭חְשַׁבְתִּי עִם־י֣וֹרְדֵי ב֑וֹר הָ֝יִ֗יתִי כְּגֶ֣בֶר אֵֽין־אֱיָֽל׃

‎6 ‏בַּמֵּתִ֗ים חָ֫פְשִׁ֥י כְּמ֤וֹ חֲלָלִ֨ים׀ שֹׁ֥כְבֵי קֶ֗בֶר אֲשֶׁ֤ר לֹ֣א זְכַרְתָּ֣ם ע֑וֹד וְ֝הֵ֗מָּה מִיָּדְךָ֥ נִגְזָֽרוּ׃

‎7 ‏שַׁ֭תַּנִי בְּב֣וֹר תַּחְתִּיּ֑וֹת בְּ֝מַחֲשַׁכִּ֗ים בִּמְצֹלֽוֹת׃

‎8 ‏עָ֭לַי סָמְכָ֣ה חֲמָתֶ֑ךָ וְכָל־מִ֝שְׁבָּרֶ֗יךָ עִנִּ֥יתָ סֶּֽלָה׃

‎9 ‏הִרְחַ֥קְתָּ מְיֻדָּעַ֗י מִ֫מֶּ֥נִּי שַׁתַּ֣נִי תוֹעֵב֣וֹת לָ֑מוֹ כָּ֝לֻ֗א וְלֹ֣א אֵצֵֽא׃

‎10 ‏עֵינִ֥י דָאֲבָ֗ה מִנִּ֫י עֹ֥נִי קְרָאתִ֣יךָ יְהוָ֣ה בְּכָל־י֑וֹם שִׁטַּ֖חְתִּי אֵלֶ֣יךָ כַפָּֽי׃

‎11 ‏הֲלַמֵּתִ֥ים תַּעֲשֶׂה־פֶּ֑לֶא אִם־רְ֝פָאִ֗ים יָק֤וּמוּ׀ יוֹד֬וּךָ סֶּֽלָה׃

‎12 ‏הַיְסֻפַּ֣ר בַּקֶּ֣בֶר חַסְדֶּ֑ךָ אֱ֝מֽוּנָתְךָ֗ בָּאֲבַדּֽוֹן׃

‎13 ‏הֲיִוָּדַ֣ע בַּחֹ֣שֶׁךְ פִּלְאֶ֑ךָ וְ֝צִדְקָתְךָ֗ בְּאֶ֣רֶץ נְשִׁיָּֽה׃

‎14 ‏וַאֲנִ֤י׀ אֵלֶ֣יךָ יְהוָ֣ה שִׁוַּ֑עְתִּי וּ֝בַבֹּ֗קֶר תְּֽפִלָּתִ֥י תְקַדְּמֶֽךָּ׃

‎15 ‏לָמָ֣ה יְ֭הוָה תִּזְנַ֣ח נַפְשִׁ֑י תַּסְתִּ֖יר פָּנֶ֣יךָ מִמֶּֽנִּי׃

‎16 ‏עָ֘נִ֤י אֲנִ֣י וְגוֵֹ֣עַ מִנֹּ֑עַר נָשָׂ֖אתִי אֵמֶ֣יךָ אָפֽוּנָה׃

‎17 ‏עָ֭לַי עָבְר֣וּ חֲרוֹנֶ֑יךָ בִּ֝עוּתֶ֗יךָ צִמְּתוּתֻֽנִי׃

‎18 ‏סַבּ֣וּנִי כַ֭מַּיִם כָּל־הַיּ֑וֹם הִקִּ֖יפוּ עָלַ֣י יָֽחַד׃

‎19 ‏הִרְחַ֣קְתָּ מִ֭מֶּנִּי אֹהֵ֣ב וָרֵ֑עַ מְֽיֻדָּעַ֥י מַחְשָֽׁךְ׃

Vul

1 Intellectus Ethan Ezrahitæ.

2 [Misericordias Domini in æternum cantabo;
in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.

3 Quoniam dixisti: In æternum misericordia ædificabitur in cælis;
præparabitur veritas tua in eis.

4 Disposui testamentum electis meis;
juravi David servo meo:

5 Usque in æternum præparabo semen tuum,
et ædificabo in generationem et generationem sedem tuam.

6 Confitebuntur cæli mirabilia tua, Domine;
etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.

7 Quoniam quis in nubibus æquabitur Domino;
similis erit Deo in filiis Dei?

8 Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum,
magnus et terribilis super omnes qui in circuitu ejus sunt.

9 Domine Deus virtutum, quis similis tibi?
potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.

10 Tu dominaris potestati maris;
motum autem fluctuum ejus tu mitigas.

11 Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum;
in brachio virtutis tuæ dispersisti inimicos tuos.

12 Tui sunt cæli, et tua est terra:
orbem terræ, et plenitudinem ejus tu fundasti;

13 aquilonem et mare tu creasti.
Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt:

14 tuum brachium cum potentia.
Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua:

15 justitia et judicium præparatio sedis tuæ:
misericordia et veritas præcedent faciem tuam.

16 Beatus populus qui scit jubilationem:
Domine, in lumine vultus tui ambulabunt,

17 et in nomine tuo exsultabunt tota die,
et in justitia tua exaltabuntur.

18 Quoniam gloria virtutis eorum tu es,
et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.

19 Quia Domini est assumptio nostra,
et sancti Israël regis nostri.

20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis,
et dixisti: Posui adjutorium in potente,
et exaltavi electum de plebe mea.

21 Inveni David, servum meum;
oleo sancto meo unxi eum.

22 Manus enim mea auxiliabitur ei,
et brachium meum confortabit eum.

23 Nihil proficiet inimicus in eo,
et filius iniquitatis non apponet nocere ei.

24 Et concidam a facie ipsius inimicos ejus,
et odientes eum in fugam convertam.

25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso,
et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.

26 Et ponam in mari manum ejus,
et in fluminibus dexteram ejus.

27 Ipse invocabit me: Pater meus es tu,
Deus meus, et susceptor salutis meæ.

28 Et ego primogenitum ponam illum,
excelsum præ regibus terræ.

29 In æternum servabo illi misericordiam meam,
et testamentum meum fidele ipsi.

30 Et ponam in sæculum sæculi semen ejus,
et thronum ejus sicut dies cæli.

31 Si autem dereliquerint filii ejus legem meam,
et in judiciis meis non ambulaverint;

32 si justitias meas profanaverint,
et mandata mea non custodierint:

33 visitabo in virga iniquitates eorum,
et in verberibus peccata eorum;

34 misericordiam autem meam non dispergam ab eo,
neque nocebo in veritate mea,

35 neque profanabo testamentum meum:
et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita.

36 Semel juravi in sancto meo, si David mentiar:

37 semen ejus in æternum manebit.
Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo,

38 et sicut luna perfecta in æternum,
et testis in cælo fidelis.

39 Tu vero repulisti et despexisti;
distulisti christum tuum.

40 Evertisti testamentum servi tui;
profanasti in terra sanctuarium ejus.

41 Destruxisti omnes sepes ejus;
posuisti firmamentum ejus formidinem.

42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam;
factus est opprobrium vicinis suis.

43 Exaltasti dexteram deprimentium eum;
lætificasti omnes inimicos ejus.

44 Avertisti adjutorium gladii ejus,
et non es auxiliatus ei in bello.

45 Destruxisti eum ab emundatione,
et sedem ejus in terram collisisti.

46 Minorasti dies temporis ejus;
perfudisti eum confusione.

47 Usquequo, Domine, avertis in finem?
exardescet sicut ignis ira tua?

48 Memorare quæ mea substantia:
numquid enim vane constituisti omnes filios hominum?

49 Quis est homo qui vivet et non videbit mortem?
eruet animam suam de manu inferi?

50 Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine,
sicut jurasti David in veritate tua?

51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum,
quod continui in sinu meo, multarum gentium:

52 quod exprobraverunt inimici tui, Domine;
quod exprobraverunt commutationem christi tui.

53 Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat.]