Psalms 113

KJV

1  Praise¹⁹⁸⁴ ye the LORD.³⁰⁵⁰ Praise,¹⁹⁸⁴ O ye servants⁵⁶⁵⁰ of the LORD,³⁰⁶⁸ praise^{1984 853} the name⁸⁰³⁴ of the LORD.³⁰⁶⁸

2  Blessed¹²⁸⁸ be¹⁹⁶¹ the name⁸⁰³⁴ of the LORD³⁰⁶⁸ from this time forth^{4480 6258} and forevermore.^{5704 5769}

3  From the rising^{4480 4217} of the sun⁸¹²¹ unto⁵⁷⁰⁴ the going down³⁹⁹⁶ of the same the LORD's³⁰⁶⁸ name⁸⁰³⁴ is to be praised.¹⁹⁸⁴

4  The LORD³⁰⁶⁸ is high⁷³¹¹ above⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ nations,¹⁴⁷¹ and his glory³⁵¹⁹ above⁵⁹²¹ the heavens.⁸⁰⁶⁴

5  Who⁴³¹⁰ is like unto the LORD³⁰⁶⁸ our God,⁴³⁰ who dwelleth³⁴²⁷ on high,¹³⁶¹

6  Who humbleth⁸²¹³ himself to behold⁷²⁰⁰ the things that are in heaven,⁸⁰⁶⁴ and in the earth!⁷⁷⁶

7  He raiseth up⁶⁹⁶⁵ the poor¹⁸⁰⁰ out of the dust,^{4480 6083} and lifteth⁷³¹¹ the needy³⁴ out of the dunghill;^{4480 830}

8  That he may set³⁴²⁷ him with⁵⁹⁷³ princes,⁵⁰⁸¹ even with⁵⁹⁷³ the princes⁵⁰⁸¹ of his people.⁵⁹⁷¹

9  He maketh the barren⁶¹³⁵ woman to keep³⁴²⁷ house,¹⁰⁰⁴ and to be a joyful⁸⁰⁵⁶ mother⁵¹⁷ of children.¹¹²¹ Praise¹⁹⁸⁴ ye the LORD.³⁰⁵⁰

Sep

1 αλληλουια ἐν ἐξόδῳ Ισραηλ ἐξ Αἰγύπτου οἴκου Ιακωβ ἐκ λαοῦ βαρβάρου

2 ἐγενήθη Ιουδαία ἁγίασμα αὐτοῦ Ισραηλ ἐξουσία αὐτοῦ

3 ἡ θάλασσα εἶδεν καὶ ἔφυγεν ὁ Ιορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω

4 τὰ ὄρη ἐσκίρτησαν ὡσεὶ κριοὶ καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων

5 τί σοί ἐστιν θάλασσα ὅτι ἔφυγες καὶ σοί Ιορδάνη ὅτι ἀνεχώρησας εἰς τὰ ὀπίσω

6 τὰ ὄρη ὅτι ἐσκιρτήσατε ὡσεὶ κριοί καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων

7 ἀπὸ προσώπου κυρίου ἐσαλεύθη ἡ γῆ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ Ιακωβ

8 τοῦ στρέψαντος τὴν πέτραν εἰς λίμνας ὑδάτων καὶ τὴν ἀκρότομον εἰς πηγὰς ὑδάτων

9 μὴ ἡμῖν κύριε μὴ ἡμῖν ἀλλ᾽ ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου

10 μήποτε εἴπωσιν τὰ ἔθνη ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς αὐτῶν

11 ὁ δὲ θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐν τῇ γῇ πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησεν

12 τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων

13 στόμα ἔχουσιν καὶ οὐ λαλήσουσιν ὀφθαλμοὺς ἔχουσιν καὶ οὐκ ὄψονται

14 ὦτα ἔχουσιν καὶ οὐκ ἀκούσονται ῥῖνας ἔχουσιν καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται

15 χεῖρας ἔχουσιν καὶ οὐ ψηλαφήσουσιν πόδας ἔχουσιν καὶ οὐ περιπατήσουσιν οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν

16 ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾽ αὐτοῖς

17 οἶκος Ισραηλ ἤλπισεν ἐπὶ κύριον βοηθὸς αὐτῶν καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν

18 οἶκος Ααρων ἤλπισεν ἐπὶ κύριον βοηθὸς αὐτῶν καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν

19 οἱ φοβούμενοι τὸν κύριον ἤλπισαν ἐπὶ κύριον βοηθὸς αὐτῶν καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν

20 κύριος ἐμνήσθη ἡμῶν καὶ εὐλόγησεν ἡμᾶς εὐλόγησεν τὸν οἶκον Ισραηλ εὐλόγησεν τὸν οἶκον Ααρων

21 εὐλόγησεν τοὺς φοβουμένους τὸν κύριον τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων

22 προσθείη κύριος ἐφ᾽ ὑμᾶς ἐφ᾽ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν

23 εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν

24 ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τῷ κυρίῳ τὴν δὲ γῆν ἔδωκεν τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων

25 οὐχ οἱ νεκροὶ αἰνέσουσίν σε κύριε οὐδὲ πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς ᾅδου

26 ἀλλ᾽ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εὐλογήσομεν τὸν κύριον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος

Tan

‎1 ‏הַ֥לְלוּ יָ֨הּ׀ הַ֭לְלוּ עַבְדֵ֣י יְהוָ֑ה הַֽ֝לְלוּ אֶת־שֵׁ֥ם יְהוָֽה׃

‎2 ‏יְהִ֤י שֵׁ֣ם יְהוָ֣ה מְבֹרָ֑ךְ מֵֽ֝עַתָּ֗ה וְעַד־עוֹלָֽם׃

‎3 ‏מִמִּזְרַח־שֶׁ֥מֶשׁ עַד־מְבוֹא֑וֹ מְ֝הֻלָּ֗ל שֵׁ֣ם יְהוָֽה׃

‎4 ‏רָ֖ם עַל־כָּל־גּוֹיִ֥ם׀ יְהוָ֑ה עַ֖ל הַשָּׁמַ֣יִם כְּבוֹדֽוֹ׃

‎5 ‏מִ֭י כַּיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הַֽמַּגְבִּיהִ֥י לָשָֽׁבֶת׃

‎6 ‏הַֽמַּשְׁפִּילִ֥י לִרְא֑וֹת בַּשָּׁמַ֥יִם וּבָאָֽרֶץ׃

‎7 ‏מְקִֽימִ֣י מֵעָפָ֣ר דָּ֑ל מֵֽ֝אַשְׁפֹּ֗ת יָרִ֥ים אֶבְיֽוֹן׃

‎8 ‏לְהוֹשִׁיבִ֥י עִם־נְדִיבִ֑ים עִ֝֗ם נְדִיבֵ֥י עַמּֽוֹ׃

‎9 ‏מֽוֹשִׁיבִ֨י׀ עֲקֶ֬רֶת הַבַּ֗יִת אֵֽם־הַבָּנִ֥ים שְׂמֵחָ֗ה הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

Vul

1 Alleluja. [In exitu Israël de Ægypto,
domus Jacob de populo barbaro,

2 facta est Judæa sanctificatio ejus;
Israël potestas ejus.

3 Mare vidit, et fugit;
Jordanis conversus est retrorsum.

4 Montes exsultaverunt ut arietes,
et colles sicut agni ovium.

5 Quid est tibi, mare, quod fugisti?
et tu, Jordanis, quia conversus es retrorsum?

6 montes, exsultastis sicut arietes?
et colles, sicut agni ovium?

7 A facie Domini mota est terra,
a facie Dei Jacob:

8 qui convertit petram in stagna aquarum,
et rupem in fontes aquarum.

9 Non nobis, Domine, non nobis,
sed nomini tuo da gloriam:

10 super misericordia tua et veritate tua;
nequando dicant gentes:
Ubi est Deus eorum?

11 Deus autem noster in cælo;
omnia quæcumque voluit fecit.

12 Simulacra gentium argentum et aurum,
opera manuum hominum.

13 Os habent, et non loquentur;
oculos habent, et non videbunt.

14 Aures habent, et non audient;
nares habent, et non odorabunt.

15 Manus habent, et non palpabunt;
pedes habent, et non ambulabunt;
non clamabunt in gutture suo.

16 Similes illis fiant qui faciunt ea,
et omnes qui confidunt in eis.

17 Domus Israël speravit in Domino;
adjutor eorum et protector eorum est.

18 Domus Aaron speravit in Domino;
adjutor eorum et protector eorum est.

19 Qui timent Dominum speraverunt in Domino; adjutor eorum et protector eorum est.

20 Dominus memor fuit nostri,
et benedixit nobis.
Benedixit domui Israël;
benedixit domui Aaron.

21 Benedixit omnibus qui timent Dominum,
pusillis cum majoribus.

22 Adjiciat Dominus super vos,
super vos et super filios vestros.

23 Benedicti vos a Domino,
qui fecit cælum et terram.

24 Cælum cæli Domino;
terram autem dedit filiis hominum.

25 Non mortui laudabunt te, Domine,
neque omnes qui descendunt in infernum:

26 sed nos qui vivimus, benedicimus Domino,
ex hoc nunc et usque in sæculum.]