Psalms 138

KJV

1  A Psalm of David.¹⁷³² I will praise³⁰³⁴ thee with my whole³⁶⁰⁵ heart:³⁸²⁰ before⁵⁰⁴⁸ the gods⁴³⁰ will I sing praise²¹⁶⁷ unto thee.

2  I will worship⁷⁸¹² toward⁴¹³ thy holy⁶⁹⁴⁴ temple,¹⁹⁶⁴ and praise^{3034 853} thy name⁸⁰³⁴ for³⁵⁸⁸ thy lovingkindness²⁶¹⁷ and for⁵⁹²¹ thy truth:⁵⁷¹ for³⁵⁸⁸ thou hast magnified¹⁴³¹ thy word⁵⁶⁵ above⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ thy name.⁸⁰³⁴

3  In the day³¹¹⁷ when I cried⁷¹²¹ thou answeredst⁶⁰³⁰ me, and strengthenedst⁷²⁹² me with strength⁵⁷⁹⁷ in my soul.⁵³¹⁵

4  All³⁶⁰⁵ the kings⁴⁴²⁸ of the earth⁷⁷⁶ shall praise³⁰³⁴ thee, O LORD,³⁰⁶⁸ when³⁵⁸⁸ they hear⁸⁰⁸⁵ the words⁵⁶¹ of thy mouth.⁶³¹⁰

5  Yea, they shall sing⁷⁸⁹¹ in the ways¹⁸⁷⁰ of the LORD:³⁰⁶⁸ for³⁵⁸⁸ great¹⁴¹⁹ is the glory³⁵¹⁹ of the LORD.³⁰⁶⁸

6  Though³⁵⁸⁸ the LORD³⁰⁶⁸ be high,⁷³¹¹ yet hath he respect⁷²⁰⁰ unto the lowly:⁸²¹⁷ but the proud¹³⁶⁴ he knoweth³⁰⁴⁵ afar off.^{4480 4801}

7  Though⁵¹⁸ I walk¹⁹⁸⁰ in the midst⁷¹³⁰ of trouble,⁶⁸⁶⁹ thou wilt revive²⁴²¹ me: thou shalt stretch forth⁷⁹⁷¹ thine hand³⁰²⁷ against⁵⁹²¹ the wrath⁶³⁹ of mine enemies,³⁴¹ and thy right hand³²²⁵ shall save³⁴⁶⁷ me.

8  The LORD³⁰⁶⁸ will perfect¹⁵⁸⁴ that which concerneth¹¹⁵⁷ me: thy mercy,²⁶¹⁷ O LORD,³⁰⁶⁸ endureth forever:⁵⁷⁶⁹ forsake⁷⁵⁰³ not⁴⁰⁸ the works⁴⁶³⁹ of thine own hands.³⁰²⁷

Sep

1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυιδ κύριε ἐδοκίμασάς με καὶ ἔγνως με

2 σὺ ἔγνως τὴν καθέδραν μου καὶ τὴν ἔγερσίν μου σὺ συνῆκας τοὺς διαλογισμούς μου ἀπὸ μακρόθεν

3 τὴν τρίβον μου καὶ τὴν σχοῖνόν μου σὺ ἐξιχνίασας καὶ πάσας τὰς ὁδούς μου προεῖδες

4 ὅτι οὐκ ἔστιν λόγος ἐν γλώσσῃ μου

5 ἰδού κύριε σὺ ἔγνως πάντα τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαῖα σὺ ἔπλασάς με καὶ ἔθηκας ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου

6 ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ ἐκραταιώθη οὐ μὴ δύνωμαι πρὸς αὐτήν

7 ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω

8 ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανόν σὺ εἶ ἐκεῖ ἐὰν καταβῶ εἰς τὸν ᾅδην πάρει

9 ἐὰν ἀναλάβοιμι τὰς πτέρυγάς μου κατ᾽ ὄρθρον καὶ κατασκηνώσω εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης

10 καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με καὶ καθέξει με ἡ δεξιά σου

11 καὶ εἶπα ἄρα σκότος καταπατήσει με καὶ νὺξ φωτισμὸς ἐν τῇ τρυφῇ μου

12 ὅτι σκότος οὐ σκοτισθήσεται ἀπὸ σοῦ καὶ νὺξ ὡς ἡμέρα φωτισθήσεται ὡς τὸ σκότος αὐτῆς οὕτως καὶ τὸ φῶς αὐτῆς

13 ὅτι σὺ ἐκτήσω τοὺς νεφρούς μου κύριε ἀντελάβου μου ἐκ γαστρὸς μητρός μου

14 ἐξομολογήσομαί σοι ὅτι φοβερῶς ἐθαυμαστώθην θαυμάσια τὰ ἔργα σου καὶ ἡ ψυχή μου γινώσκει σφόδρα

15 οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς

16 τὸ ἀκατέργαστόν μου εἴδοσαν οἱ ὀφθαλμοί σου καὶ ἐπὶ τὸ βιβλίον σου πάντες γραφήσονται ἡμέρας πλασθήσονται καὶ οὐθεὶς ἐν αὐτοῖς

17 ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου ὁ θεός λίαν ἐκραταιώθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν

18 ἐξαριθμήσομαι αὐτούς καὶ ὑπὲρ ἄμμον πληθυνθήσονται ἐξηγέρθην καὶ ἔτι εἰμὶ μετὰ σοῦ

19 ἐὰν ἀποκτείνῃς ἁμαρτωλούς ὁ θεός ἄνδρες αἱμάτων ἐκκλίνατε ἀπ᾽ ἐμοῦ

20 ὅτι ἐρεῖς εἰς διαλογισμόν λήμψονται εἰς ματαιότητα τὰς πόλεις σου

21 οὐχὶ τοὺς μισοῦντάς σε κύριε ἐμίσησα καὶ ἐπὶ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐξετηκόμην

22 τέλειον μῖσος ἐμίσουν αὐτούς εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι

23 δοκίμασόν με ὁ θεός καὶ γνῶθι τὴν καρδίαν μου ἔτασόν με καὶ γνῶθι τὰς τρίβους μου

24 καὶ ἰδὲ εἰ ὁδὸς ἀνομίας ἐν ἐμοί καὶ ὁδήγησόν με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ

Tan

‎1 ‏לְדָוִ֨ד׀ אוֹדְךָ֥ בְכָל־לִבִּ֑י נֶ֖גֶד אֱלֹהִ֣ים אֲזַמְּרֶֽךָּ׃

‎2 ‏אֶשְׁתַּחֲוֶ֨ה אֶל־הֵיכַ֪ל קָדְשְׁךָ֡ וְא֘וֹדֶ֤ה אֶת־שְׁמֶ֗ךָ עַל־חַסְדְּךָ֥ וְעַל־אֲמִתֶּ֑ךָ כִּֽי־הִגְדַּ֥לְתָּ עַל־כָּל־שִׁ֝מְךָ֗ אִמְרָתֶֽךָ׃

‎3 ‏בְּי֣וֹם קָ֭רָֽאתִי וַֽתַּעֲנֵ֑נִי תַּרְהִבֵ֖נִי בְנַפְשִׁ֣י עֹֽז׃

‎4 ‏יוֹד֣וּךָ יְ֭הוָה כָּל־מַלְכֵי־אָ֑רֶץ כִּ֥י שָׁ֝מְע֗וּ אִמְרֵי־פִֽיךָ׃

‎5 ‏וְ֭יָשִׁירוּ בְּדַרְכֵ֣י יְהוָ֑ה כִּ֥י גָ֝ד֗וֹל כְּב֣וֹד יְהוָֽה׃

‎6 ‏כִּי־רָ֣ם יְ֭הוָה וְשָׁפָ֣ל יִרְאֶ֑ה וְ֝גָבֹ֗הַּ מִמֶּרְחָ֥ק יְיֵדָֽע׃

‎7 ‏אִם־אֵלֵ֤ךְ׀ בְּקֶ֥רֶב צָרָ֗ה תְּחַ֫יֵּ֥נִי עַ֤ל אַ֣ף אֹ֖יְבַי¹ תִּשְׁלַ֣ח יָדֶ֑ךָ וְת֖וֹשִׁיעֵ֣נִי יְמִינֶֽךָ׃

‎8 ‏יְהוָה֮ יִגְמֹ֪ר בַּ֫עֲדִ֥י יְ֭הוָה חַסְדְּךָ֣ לְעוֹלָ֑ם מַעֲשֵׂ֖י יָדֶ֣יךָ אַל־תֶּֽרֶף׃

Vul

1 In finem, psalmus David. [Domine, probasti me, et cognovisti me;

2 tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.

3 Intellexisti cogitationes meas de longe;
semitam meam et funiculum meum investigasti:

4 et omnes vias meas prævidisti,
quia non est sermo in lingua mea.

5 Ecce, Domine, tu cognovisti omnia,
novissima et antiqua.
Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.

6 Mirabilis facta est scientia tua ex me;
confortata est, et non potero ad eam.

7 Quo ibo a spiritu tuo?
et quo a facie tua fugiam?

8 Si ascendero in cælum, tu illic es;
si descendero in infernum, ades.

9 Si sumpsero pennas meas diluculo,
et habitavero in extremis maris,

10 etenim illuc manus tua deducet me,
et tenebit me dextera tua.

11 Et dixi: Forsitan tenebræ conculcabunt me;
et nox illuminatio mea in deliciis meis.

12 Quia tenebræ non obscurabuntur a te,
et nox sicut dies illuminabitur:
sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.

13 Quia tu possedisti renes meos;
suscepisti me de utero matris meæ.

14 Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es;
mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

15 Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto;
et substantia mea in inferioribus terræ.

16 Imperfectum meum viderunt oculi tui,
et in libro tuo omnes scribentur.
Dies formabuntur, et nemo in eis.

17 Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus;
nimis confortatus est principatus eorum.

18 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur.
Exsurrexi, et adhuc sum tecum.

19 Si occideris, Deus, peccatores,
viri sanguinum, declinate a me:

20 quia dicitis in cogitatione:
Accipient in vanitate civitates tuas.

21 Nonne qui oderunt te, Domine, oderam,
et super inimicos tuos tabescebam?

22 Perfecto odio oderam illos,
et inimici facti sunt mihi.

23 Proba me, Deus, et scito cor meum;
interroga me, et cognosce semitas meas.

24 Et vide si via iniquitatis in me est,
et deduc me in via æterna.]