Habakkuk Chapter 2

Vulgate (Latin): Habakkuk Chapter 2

1 [Super custodiam meam stabo,
et figam gradum super munitionem:
et contemplabor ut videam quid dicatur mihi,
et quid respondeam ad arguentem me.]

2 Et respondit mihi Dominus, et dixit: [Scribe visum, et explana eum super tabulas,
ut percurrat qui legerit eum.

3 Quia adhuc visus procul;
et apparebit in finem, et non mentietur:
si moram fecerit, exspecta illum,
quia veniens veniet, et non tardabit.

4 Ecce qui incredulus est, non erit recta anima ejus in semetipso;
justus autem in fide sua vivet.

5 Et quomodo vinum potantem decipit,
sic erit vir superbus, et non decorabitur:
qui dilatavit quasi infernus animam suam,
et ipse quasi mors, et non adimpletur:
et congregabit ad se omnes gentes,
et coacervabit ad se omnes populos.

6 Numquid non omnes isti super eum parabolam sument,
et loquelam ænigmatum ejus, et dicetur:
Væ ei qui multiplicat non sua?
usquequo et aggravat contra se densum lutum?

7 Numquid non repente consurgent qui mordeant te,
et suscitabuntur lacerantes te,
et eris in rapinam eis?

8 Quia tu spoliasti gentes multas,
spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis,
propter sanguinem hominis,
et iniquitatem terræ, civitatis, et omnium habitantium in ea.

9 Væ qui congregat avaritiam malam domui suæ,
ut sit in excelso nidus ejus,
et liberari se putat de manu mali!

10 Cogitasti confusionem domui tuæ;
concidisti populos multos,
et peccavit anima tua.

11 Quia lapis de pariete clamabit,
et lignum, quod inter juncturas ædificiorum est, respondebit.

12 Væ qui ædificat civitatem in sanguinibus,
et præparat urbem in iniquitate!

13 Numquid non hæc sunt a Domino exercituum?
laborabunt enim populi in multo igne,
et gentes in vacuum, et deficient.

14 Quia replebitur terra, ut cognoscant gloriam Domini,
quasi aquæ operientes mare.

15 Væ qui potum dat amico suo mittens fel suum,
et inebrians ut aspiciat nuditatem ejus!

16 Repletus es ignominia pro gloria;
bibe tu quoque, et consopire.
Circumdabit te calix dexteræ Domini,
et vomitus ignominiæ super gloriam tuam.

17 Quia iniquitas Libani operiet te,
et vastitas animalium deterrebit eos
de sanguinibus hominum,
et iniquitate terræ, et civitatis, et omnium habitantium in ea.

18 Quid prodest sculptile, quia sculpsit illud fictor suus,
conflatile, et imaginem falsam?
quia speravit in figmento fictor ejus, ut faceret simulacra muta.

19 Væ qui dicit ligno: Expergiscere;
Surge, lapidi tacenti!
Numquid ipse docere poterit?
ecce iste coopertus est auro et argento,
et omnis spiritus non est in visceribus ejus.

20 Dominus autem in templo sancto suo:
sileat a facie ejus omnis terra!]