Jeremiah Chapter 50

Vulgate (Latin): Jeremiah Chapter 50

1 Verbum quod locutus est Dominus de Babylone et de terra Chaldæorum, in manu Jeremiæ prophetæ.

2 [Annuntiate in gentibus, et auditum facite:
levate signum, prædicate, et nolite celare:
dicite: Capta est Babylon,
confusus est Bel, victus est Merodach,
confusa sunt sculptilia ejus,
superata sunt idola eorum.

3 Quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone,
quæ ponet terram ejus in solitudinem,
et non erit qui habitet in ea ab homine usque ad pecus:
et moti sunt, et abierunt.

4 In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus,
venient filii Israël ipsi et filii Juda simul:
ambulantes et flentes properabunt,
et Dominum Deum suum quærent:

5 in Sion interrogabunt viam, huc facies eorum:
venient, et apponentur ad Dominum fœdere sempiterno,
quod nulla oblivione delebitur.

6 Grex perditus factus est populus meus:
pastores eorum seduxerunt eos,
feceruntque vagari in montibus:
de monte in collem transierunt;
obliti sunt cubilis sui.

7 Omnes qui invenerunt comederunt eos,
et hostes eorum dixerunt: Non peccavimus:
pro eo quod peccaverunt Domino decori justitiæ,
et exspectationi patrum eorum Domino.

8 Recedite de medio Babylonis,
et de terra Chaldæorum egredimini,
et estote quasi hædi ante gregem.

9 Quoniam ecce ego suscito,
et adducam in Babylonem
congregationem gentium magnarum de terra aquilonis,
et præparabuntur adversus eam, et inde capietur:
sagitta ejus quasi viri fortis interfectoris:
non revertetur vacua.

10 Et erit Chaldæa in prædam:
omnes vastantes eam replebuntur, ait Dominus.

11 Quoniam exsultatis, et magna loquimini,
diripientes hæreditatem meam:
quoniam effusi estis sicut vituli super herbam,
et mugistis sicut tauri:

12 confusa est mater vestra nimis,
et adæquata pulveri, quæ genuit vos:
ecce novissima erit in gentibus,
deserta, invia, et arens.

13 Ab ira Domini non habitabitur,
sed redigetur tota in solitudinem:
omnis qui transibit per Babylonem stupebit,
et sibilabit super universis plagis ejus.

14 Præparamini contra Babylonem per circuitum,
omnes qui tenditis arcum:
debellate eam, non parcatis jaculis,
quia Domino peccavit.

15 Clamate adversus eam,
ubique dedit manum:
ceciderunt fundamenta ejus,
destructi sunt muri ejus,
quoniam ultio Domini est:
ultionem accipite de ea:
sicut fecit, facite ei.

16 Disperdite satorem de Babylone,
et tenentem falcem in tempore messis:
a facie gladii columbæ
unusquisque ad populum suum convertetur,
et singuli ad terram suam fugient.

17 Grex dispersus Israël:
leones ejecerunt eum.
Primus comedit eum rex Assur:
iste novissimus exossavit eum
Nabuchodonosor rex Babylonis.

18 Propterea hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël:
Ecce ego visitabo regem Babylonis et terram ejus,
sicut visitavi regem Assur:

19 et reducam Israël ad habitaculum suum:
et pascetur Carmelum et Basan,
et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima ejus.

20 In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus,
quæretur iniquitas Israël, et non erit,
et peccatum Juda, et non invenietur:
quoniam propitius ero eis quos reliquero.

21 Super terram dominantium ascende,
et super habitatores ejus visita:
dissipa, et interfice quæ post eos sunt, ait Dominus,
et fac juxta omnia quæ præcepi tibi.

22 Vox belli in terra, et contritio magna.

23 Quomodo confractus est et contritus malleus universæ terræ?
quomodo versa est in desertum Babylon in gentibus?

24 Illaqueavi te, et capta es, Babylon,
et nesciebas:
inventa es et apprehensa,
quoniam Dominum provocasti.

25 Aperuit Dominus thesaurum suum,
et protulit vasa iræ suæ,
quoniam opus est Domino Deo exercituum,
in terra Chaldæorum.

26 Venite ad eam ab extremis finibus;
aperite ut exeant qui conculcent eam:
tollite de via lapides, et redigite in acervos:
et interficite eam, nec sit quidquam reliquum.

27 Dissipate universos fortes ejus:
descendant in occisionem:
væ eis, quia venit dies eorum,
tempus visitationis eorum!

28 Vox fugientium,
et eorum qui evaserunt de terra Babylonis,
ut annuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri,
ultionem templi ejus.

29 Annuntiate in Babylonem plurimis,
omnibus qui tendunt arcum:
consistite adversus eam per gyrum,
et nullus evadat:
reddite ei secundum opus suum:
juxta omnia quæ fecit, facite illi,
quia contra Dominum erecta est,
adversum Sanctum Israël.

30 Idcirco cadent juvenes ejus in plateis ejus,
et omnes viri bellatores ejus conticescent in die illa,
ait Dominus.

31 Ecce ego ad te, superbe!
dicit Dominus Deus exercituum:
quia venit dies tuus,
tempus visitationis tuæ.

32 Et cadet superbus, et corruet,
et non erit qui suscitet eum:
et succendam ignem in urbibus ejus,
et devorabit omnia in circuitu ejus.

33 Hæc dicit Dominus exercituum:
Calumniam sustinent filii Israël,
et filii Juda simul:
omnes qui ceperunt eos, tenent:
nolunt dimittere eos.

34 Redemptor eorum fortis,
Dominus exercituum nomen ejus:
judicio defendet causam eorum,
ut exterreat terram,
et commoveat habitatores Babylonis.

35 Gladius ad Chaldæos, ait Dominus,
et ad habitatores Babylonis,
et ad principes, et ad sapientes ejus.

36 Gladius ad divinos ejus, qui stulti erunt:
gladius ad fortes illius, qui timebunt.

37 Gladius ad equos ejus, et ad currus ejus,
et ad omne vulgus quod est in medio ejus:
et erunt quasi mulieres:
gladius ad thesauros ejus, qui diripientur.

38 Siccitas super aquas ejus erit, et arescent,
quia terra sculptilium est, et in portentis gloriantur.

39 Propterea habitabunt dracones cum faunis ficariis,
et habitabunt in ea struthiones:
et non inhabitabitur ultra usque in sempiternum,
nec exstruetur usque ad generationem et generationem.

40 Sicut subvertit Dominus Sodomam et Gomorrham,
et vicinas ejus, ait Dominus,
non habitabit ibi vir,
et non incolet eam filius hominis.

41 Ecce populus venit ab aquilone,
et gens magna, et reges multi
consurgent a finibus terræ.

42 Arcum et scutum apprehendent:
crudeles sunt, et immisericordes:
vox eorum quasi mare sonabit,
et super equos ascendent,
sicut vir paratus ad prælium contra te, filia Babylon.

43 Audivit rex Babylonis famam eorum,
et dissolutæ sunt manus ejus:
angustia apprehendit eum,
dolor quasi parturientem.

44 Ecce quasi leo ascendet,
de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam,
quia subito currere faciam eum ad illam.
Et quis erit electus, quem præponam ei?
quis est enim similis mei?
et quis sustinebit me?
et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo?

45 Propterea audite consilium Domini
quod mente concepit adversum Babylonem,
et cogitationes ejus
quas cogitavit super terram Chaldæorum:
nisi detraxerint eos parvuli gregum,
nisi dissipatum fuerit cum ipsis habitaculum eorum.

46 A voce captivitatis Babylonis commota est terra,
et clamor inter gentes auditus est.]