The Iliad, Book 4

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο

χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη

νέκταρ ἐοινοχόει: τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι

δειδέχατ' ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες:

αὐτίκ' ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην 5

κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων:

δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων

Ἥρη τ' Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηὶ̈ς Ἀθήνη.

ἀλλ' ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι

τέρπεσθον: τῷ δ' αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη 10

αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει:

καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.

ἀλλ' ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου:

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ' ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,

ἤ ῥ' αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν 15

ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετ' ἀμφοτέροισι βάλωμεν.

εἰ δ' αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,

ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος,

αὖτις δ' Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο.

ὣς ἔφαθ', αἳ δ' ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη: 20

πλησίαι αἵ γ' ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε

σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει:

Ἥρῃ δ' οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα:

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες: 25

πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ' ἀτέλεστον,

ἱδρῶ θ' ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι

λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.

ἕρδ': ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.

τὴν δὲ μέγ' ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς: 30

δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες

τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τ' ἀσπερχὲς μενεαίνεις

Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον;

εἰ δὲ σύ γ' εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ

ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας 35

ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο.

ἕρξον ὅπως ἐθέλεις: μὴ τοῦτό γε νεῖκος ὀπίσσω

σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγ' ἔρισμα μετ' ἀμφοτέροισι γένηται.

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν:

ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι 40

τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι,

μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ' ἐᾶσαι:

καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ:

αἳ γὰρ ὑπ' ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι

ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, 45

τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ

καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐί̈σης

λοιβῆς τε κνίσης τε: τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη: 50

ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες

Ἄργός τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη:

τὰς διαπέρσαι ὅτ' ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι:

τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθ' ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω.

εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι, 55

οὐκ ἀνύω φθονέουσ' ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι.

ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον:

καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί,

καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,

ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις 60

κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ' ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις.

ἀλλ' ἤτοι μὲν ταῦθ' ὑποείξομεν ἀλλήλοισι,

σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δ' ἐμοί: ἐπὶ δ' ἕψονται θεοὶ ἄλλοι

ἀθάνατοι: σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι

ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν, 65

πειρᾶν δ' ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς

ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε:

αὐτίκ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

αἶψα μάλ' ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, 70

πειρᾶν δ' ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς

ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην,

βῆ δὲ κατ' Οὐλύμποιο καρήνων ἀί̈ξασα.

οἷον δ' ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω 75

ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν

λαμπρόν: τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται:

τῷ ἐϊκυῖ' ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη,

κὰδ δ' ἔθορ' ἐς μέσσον: θάμβος δ' ἔχεν εἰσορόωντας

Τρῶάς θ' ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς: 80

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον:

ἦ ῥ' αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ

ἔσσεται, ἢ φιλότητα μετ' ἀμφοτέροισι τίθησι

Ζεύς, ὅς τ' ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε. 85

ἣ δ' ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ' ὅμιλον

Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ,

Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε

ἑσταότ': ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων 90

λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο ἀπ' Αἰσήποιο ῥοάων:

ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαί̈φρον.

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν,

πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, 95

ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρ' ἀγλαὰ δῶρα φέροιο,

αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν

σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ' ἀλεγεινῆς.

ἀλλ' ἄγ' ὀί̈στευσον Μενελάου κυδαλίμοιο, 100

εὔχεο δ' Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ

ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην

οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

ὣς φάτ' Ἀθηναίη, τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν:

αὐτίκ' ἐσύλα τόξον ἐύ̈ξοον ἰξάλου αἰγὸς 105

ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ' αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας

πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι

βεβλήκει πρὸς στῆθος: ὃ δ' ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.

τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει:

καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων, 110

πᾶν δ' εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην.

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ

ἀγκλίνας: πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροι

μὴ πρὶν ἀναί̈ξειαν ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

πρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν. 115

αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ' ἕλετ' ἰὸν

ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ' ὀδυνάων:

αἶψα δ' ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν,

εὔχετο δ' Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ

ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην 120

οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

ἕλκε δ' ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια:

νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε,

λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ' ἴαχεν, ἆλτο δ' ὀϊστὸς 125

ὀξυβελὴς καθ' ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.

οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο

ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη,

ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.

ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ 130

παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ' ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ,

αὐτὴ δ' αὖτ' ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ.

ἐν δ' ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός:

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, 135

καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο

μίτρης θ', ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων,

ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο: διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς.

ἀκρότατον δ' ἄρ' ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός:

αὐτίκα δ' ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς. 140

ὡς δ' ὅτε τίς τ' ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ

Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων:

κεῖται δ' ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο

ἱππῆες φορέειν: βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα,

ἀμφότερον κόσμός θ' ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος: 145

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ

εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ' ὑπένερθε.

ῥίγησεν δ' ἄρ' ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς:

ῥίγησεν δὲ καὶ αὐτὸς ἀρηί̈φιλος Μενέλαος. 150

ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας

ἄψορρόν οἱ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀγέρθη.

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων

χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ' ἑταῖροι:

φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκι' ἔταμνον 155

οἶον προστήσας πρὸ Ἀχαιῶν Τρωσὶ μάχεσθαι,

ὥς σ' ἔβαλον Τρῶες, κατὰ δ' ὅρκια πιστὰ πάτησαν.

οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν

σπονδαί τ' ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν.

εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ' Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν, 160

ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν

σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν.

εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν:

ἔσσεται ἦμαρ ὅτ' ἄν ποτ' ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ

καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο, 165

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων

αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι

τῆσδ' ἀπάτης κοτέων: τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα:

ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε

αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο. 170

καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην:

αὐτίκα γὰρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης:

κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν

Ἀργείην Ἑλένην: σέο δ' ὀστέα πύσει ἄρουρα

κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ. 175

καί κέ τις ὧδ' ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων

τύμβῳ ἐπιθρῴσκων Μενελάου κυδαλίμοιο:

αἴθ' οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσει' Ἀγαμέμνων,

ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ' Ἀχαιῶν,

καὶ δὴ ἔβη οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν 180

σὺν κεινῇσιν νηυσὶ λιπὼν ἀγαθὸν Μενέλαον.

ὥς ποτέ τις ἐρέει: τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

τὸν δ' ἐπιθαρσύνων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος:

θάρσει, μηδέ τί πω δειδίσσεο λαὸν Ἀχαιῶν:

οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος, ἀλλὰ πάροιθεν 185

εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ' ὑπένερθε

ζῶμά τε καὶ μίτρη, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.

τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων:

αἲ γὰρ δὴ οὕτως εἴη φίλος ὦ Μενέλαε:

ἕλκος δ' ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ' ἐπιθήσει 190

φάρμαχ' ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων.

ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα:

Ταλθύβι' ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον

φῶτ' Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος,

ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, 195

ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐὺ̈ εἰδὼς

Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,

βῆ δ' ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

παπταίνων ἥρωα Μαχάονα: τὸν δὲ νόησεν 200

ἑσταότ': ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων

λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο Τρίκης ἐξ ἱπποβότοιο.

ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

ὄρσ' Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων,

ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχὸν Ἀχαιῶν, 205

ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐὺ̈ εἰδὼς

Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

ὣς φάτο, τῷ δ' ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε:

βὰν δ' ἰέναι καθ' ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος 210

βλήμενος ἦν, περὶ δ' αὐτὸν ἀγηγέραθ' ὅσσοι ἄριστοι

κυκλόσ', ὃ δ' ἐν μέσσοισι παρίστατο ἰσόθεος φώς,

αὐτίκα δ' ἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν:

τοῦ δ' ἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι.

λῦσε δέ οἱ ζωστῆρα παναίολον ἠδ' ὑπένερθε 215

ζῶμά τε καὶ μίτρην, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ' ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός,

αἷμ' ἐκμυζήσας ἐπ' ἄρ' ἤπια φάρμακα εἰδὼς

πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.

ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον, 220

τόφρα δ' ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων:

οἳ δ' αὖτις κατὰ τεύχε' ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης.

ἔνθ' οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον

οὐδὲ καταπτώσσοντ' οὐδ' οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι,

ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν. 225

ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ:

καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ' ἔχε φυσιόωντας

Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραί̈δαο:

τῷ μάλα πόλλ' ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν

γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα: 230

αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν:

καί ῥ' οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων,

τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν:

Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς:

οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ' ἀρωγός, 235

ἀλλ' οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο

τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται,

ἡμεῖς αὖτ' ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα

ἄξομεν ἐν νήεσσιν, ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν.

οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο, 240

τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν:

Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἐλεγχέες οὔ νυ σέβεσθε;

τίφθ' οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠύ̈τε νεβροί,

αἵ τ' ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι

ἑστᾶσ', οὐδ' ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή: 245

ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδὲ μάχεσθε.

ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες

εἰρύατ' εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης,

ὄφρα ἴδητ' αἴ κ' ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων;

ὣς ὅ γε κοιρανέων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν: 250

ἦλθε δ' ἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν.

οἳ δ' ἀμφ' Ἰδομενῆα δαί̈φρονα θωρήσσοντο:

Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συὶ̈ εἴκελος ἀλκήν,

Μηριόνης δ' ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, 255

αὐτίκα δ' Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν:

Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων

ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ' ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ

ἠδ' ἐν δαίθ', ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον

Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται. 260

εἴ περ γάρ τ' ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ

ἕστηχ', ὥς περ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.

ἀλλ' ὄρσευ πόλεμον δ' οἷος πάρος εὔχεαι εἶναι.

τὸν δ' αὖτ' Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα: 265

Ἀτρεί̈δη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος

ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα:

ἀλλ' ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς

ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ', ἐπεὶ σύν γ' ὅρκι' ἔχευαν

Τρῶες: τοῖσιν δ' αὖ θάνατος καὶ κήδε' ὀπίσσω 270

ἔσσετ' ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο.

ὣς ἔφατ', Ἀτρεί̈δης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ:

ἦλθε δ' ἐπ' Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν:

τὼ δὲ κορυσσέσθην, ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν.

ὡς δ' ὅτ' ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ 275

ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς:

τῷ δέ τ' ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠύ̈τε πίσσα

φαίνετ' ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν,

ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα:

τοῖαι ἅμ' Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν 280

δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες

κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,

καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

Αἴαντ' Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων, 285

σφῶϊ μέν: οὐ γὰρ ἔοικ' ὀτρυνέμεν: οὔ τι κελεύω:

αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι.

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

τοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο:

τώ κε τάχ' ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος 290

χερσὶν ὑφ' ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ' ἄλλους:

ἔνθ' ὅ γε Νέστορ' ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν

οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι

ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε 295

Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν:

ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι,

πεζοὺς δ' ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

ἕρκος ἔμεν πολέμοιο: κακοὺς δ' ἐς μέσσον ἔλασσεν,

ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι. 300

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτ' ἐπετέλλετο: τοὺς γὰρ ἀνώγει

σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ:

μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς

οἶος πρόσθ' ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι,

μηδ' ἀναχωρείτω: ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε. 305

ὃς δέ κ' ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ' ἅρμαθ' ἵκηται

ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω.

ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχε' ἐπόρθεον

τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες.

ὣς ὃ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐὺ̈ εἰδώς: 310

καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

ὦ γέρον εἴθ' ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν

ὥς τοι γούναθ' ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη:

ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον: ὡς ὄφελέν τις 315

ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν, σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι.

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ:

Ἀτρεί̈δη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐθέλοιμι καὶ αὐτὸς

ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.

ἀλλ' οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν: 320

εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει.

ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσω

βουλῇ καὶ μύθοισι: τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων.

αἰχμὰς δ' αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖο

ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν. 325

ὣς ἔφατ', Ἀτρεί̈δης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ.

εὗρ' υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππον

ἑσταότ': ἀμφὶ δ' Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς:

αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς,

πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ 330

ἕστασαν: οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς,

ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγες

Τρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν: οἳ δὲ μένοντες

ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼν

Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο. 335

τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,

καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφρον

τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δ' ἄλλους; 340

σφῶϊν μέν τ' ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας

ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι:

πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο,

ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.

ἔνθα φίλ' ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα 345

οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρ' ἐθέλητον:

νῦν δὲ φίλως χ' ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν

ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.

τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς:

Ἀτρεί̈δη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων; 350

πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότ' Ἀχαιοὶ

Τρωσὶν ἐφ' ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα;

ὄψεαι αἴ κ' ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ

Τηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγέντα

Τρώων ἱπποδάμων: σὺ δὲ ταῦτ' ἀνεμώλια βάζεις. 355

τὸν δ' ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων

ὡς γνῶ χωομένοιο: πάλιν δ' ὅ γε λάζετο μῦθον:

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν' Ὀδυσσεῦ

οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω:

οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν 360

ἤπια δήνεα οἶδε: τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τ' ἐγώ περ.

ἀλλ' ἴθι ταῦτα δ' ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ' εἴ τι κακὸν νῦν

εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.

ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ' ἄλλους.

εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα 365

ἑσταότ' ἔν θ' ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι:

πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός.

καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαί̈φρονος ἱπποδάμοιο 370

τί πτώσσεις, τί δ' ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας;

οὐ μὲν Τυδέϊ γ' ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν,

ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηί̈οισι μάχεσθαι,

ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον: οὐ γὰρ ἔγωγε

ἤντησ' οὐδὲ ἴδον: περὶ δ' ἄλλων φασὶ γενέσθαι. 375

ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας

ξεῖνος ἅμ' ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων:

οἳ δὲ τότ' ἐστρατόωνθ' ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης,

καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους:

οἳ δ' ἔθελον δόμεναι καὶ ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον: 380

ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.

οἳ δ' ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο,

Ἀσωπὸν δ' ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην,

ἔνθ' αὖτ' ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

αὐτὰρ ὃ βῆ, πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεί̈ωνας 385

δαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης.

ἔνθ' οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς

τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν,

ἀλλ' ὅ γ' ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ' ἐνίκα

ῥηϊδίως: τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη. 390

οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων

ἂψ ἄρ' ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες

κούρους πεντήκοντα: δύω δ' ἡγήτορες ἦσαν,

Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν,

υἱός τ' Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης. 395

Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε:

πάντας ἔπεφν', ἕνα δ' οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι:

Μαίον' ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.

τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος: ἀλλὰ τὸν υἱὸν

γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ' ἀμείνω. 400

ὣς φάτο, τὸν δ' οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης

αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο:

τὸν δ' υἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο:

Ἀτρεί̈δη μὴ ψεύδε' ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν:

ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ' ἀμείνονες εὐχόμεθ' εἶναι: 405

ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο

παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ' ὑπὸ τεῖχος ἄρειον,

πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ:

κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο:

τὼ μή μοι πατέρας ποθ' ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ. 410

τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης:

τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ' ἐπιπείθεο μύθῳ:

οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν

ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς:

τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ' ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ 415

Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν,

τούτῳ δ' αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων.

ἀλλ' ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.

ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε:

δεινὸν δ' ἔβραχε χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσιν ἄνακτος 420

ὀρνυμένου: ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν.

ὡς δ' ὅτ' ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης

ὄρνυτ' ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος:

πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα

χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τ' ἄκρας 425

κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δ' ἁλὸς ἄχνην:

ὣς τότ' ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες

νωλεμέως πόλεμον δέ: κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστος

ἡγεμόνων: οἳ δ' ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐδέ κε φαίης

τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ' ἐν στήθεσιν αὐδήν, 430

σιγῇ δειδιότες σημάντορας: ἀμφὶ δὲ πᾶσι

τεύχεα ποικίλ' ἔλαμπε, τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο.

Τρῶες δ', ὥς τ' ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ

μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν

ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν, 435

ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει:

οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδ' ἴα γῆρυς,

ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δ' ἔσαν ἄνδρες.

ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη

Δεῖμός τ' ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα, 440

Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε,

ἥ τ' ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα

οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει:

ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ

ἐρχομένη καθ' ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν. 445

οἳ δ' ὅτε δή ῥ' ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο,

σύν ῥ' ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ' ἔγχεα καὶ μένε' ἀνδρῶν

χαλκεοθωρήκων: ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

ἔπληντ' ἀλλήλῃσι, πολὺς δ' ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

ἔνθα δ' ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν 450

ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ' αἵματι γαῖα.

ὡς δ' ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ' ὄρεσφι ῥέοντες

ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ

κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης,

τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν: 455

ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε.

πρῶτος δ' Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν

ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον:

τόν ῥ' ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης,

ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ' ἄρ' ὀστέον εἴσω 460

αἰχμὴ χαλκείη: τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν,

ἤριπε δ' ὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.

τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ

Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων,

ἕλκε δ' ὑπ' ἐκ βελέων, λελιημένος ὄφρα τάχιστα 465

τεύχεα συλήσειε: μίνυνθα δέ οἱ γένεθ' ὁρμή.

νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ

πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρ' ἀσπίδος ἐξεφαάνθη,

οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα.

ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπ' αὐτῷ δ' ἔργον ἐτύχθη 470

ἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν: οἳ δὲ λύκοι ὣς

ἀλλήλοις ἐπόρουσαν, ἀνὴρ δ' ἄνδρ' ἐδνοπάλιζεν.

ἔνθ' ἔβαλ' Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας

ἠί̈θεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ

Ἴδηθεν κατιοῦσα παρ' ὄχθῃσιν Σιμόεντος 475

γείνατ', ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ' ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι:

τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον: οὐδὲ τοκεῦσι

θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

ἔπλεθ' ὑπ' Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν 480

δεξιόν: ἀντικρὺ δὲ δι' ὤμου χάλκεον ἔγχος

ἦλθεν: ὃ δ' ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς

ἥ ῥά τ' ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει

λείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ' ἀκροτάτῃ πεφύασι:

τὴν μέν θ' ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ 485

ἐξέταμ', ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ:

ἣ μέν τ' ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ' ὄχθας.

τοῖον ἄρ' Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν

Αἴας διογενής: τοῦ δ' Ἄντιφος αἰολοθώρηξ

Πριαμίδης καθ' ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί. 490

τοῦ μὲν ἅμαρθ', ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον

βεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρωσ' ἐρύοντα:

ἤριπε δ' ἀμφ' αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

τοῦ δ' Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη,

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, 495

στῆ δὲ μάλ' ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ

ἀμφὶ ἓ παπτήνας: ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο

ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος: ὃ δ' οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,

ἀλλ' υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα

ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ' ἵππων ὠκειάων. 500

τόν ῥ' Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶ

κόρσην: ἣ δ' ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν

αἰχμὴ χαλκείη: τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε,

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.

χώρησαν δ' ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ: 505

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς,

ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω: νεμέσησε δ' Ἀπόλλων

Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ κέκλετ' ἀύ̈σας:

ὄρνυσθ' ἱππόδαμοι Τρῶες μηδ' εἴκετε χάρμης

Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηρος 510

χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν:

οὐ μὰν οὐδ' Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο

μάρναται, ἀλλ' ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

ὣς φάτ' ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός: αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

ὦρσε Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια 515

ἐρχομένη καθ' ὅμιλον, ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο.

ἔνθ' Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε:

χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι

κνήμην δεξιτερήν: βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν

Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρ' Αἰνόθεν εἰληλούθει. 520

ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς

ἄχρις ἀπηλοίησεν: ὃ δ' ὕπτιος ἐν κονίῃσι

κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας

θυμὸν ἀποπνείων: ὃ δ' ἐπέδραμεν ὅς ῥ' ἔβαλέν περ

Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παρ' ὀμφαλόν: ἐκ δ' ἄρα πᾶσαι 525

χύντο χαμαὶ χολάδες, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ

στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δ' ἐν πνεύμονι χαλκός:

ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ' ὄβριμον ἔγχος

ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ, 530

τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ' αἴνυτο θυμόν.

τεύχεα δ' οὐκ ἀπέδυσε: περίστησαν γὰρ ἑταῖροι

Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ' ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες,

οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν

ὦσαν ἀπὸ σφείων: ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη. 535

ὣς τώ γ' ἐν κονίῃσι παρ' ἀλλήλοισι τετάσθην,

ἤτοι ὃ μὲν Θρῃκῶν, ὃ δ' Ἐπειῶν χαλκοχιτώνων

ἡγεμόνες: πολλοὶ δὲ περὶ κτείνοντο καὶ ἄλλοι.

ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών,

ὅς τις ἔτ' ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ 540

δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη

χειρὸς ἑλοῦσ', αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν:

πολλοὶ γὰρ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἤματι κείνῳ

πρηνέες ἐν κονίῃσι παρ' ἀλλήλοισι τέταντο.