Jeremiah 1

KJV

1  The words¹⁶⁹⁷ of Jeremiah³⁴¹⁴ the son¹¹²¹ of Hilkiah,²⁵¹⁸ of⁴⁴⁸⁰ the priests³⁵⁴⁸ that⁸³⁴ were in Anathoth⁶⁰⁶⁸ in the land⁷⁷⁶ of Benjamin:¹¹⁴⁴

2  To whom⁸³⁴ the word¹⁶⁹⁷ of the LORD³⁰⁶⁸ came¹⁹⁶¹ in the days³¹¹⁷ of Josiah²⁹⁷⁷ the son¹¹²¹ of Amon⁵²⁶ king⁴⁴²⁸ of Judah,³⁰⁶³ in the thirteenth^{7969 6240} year⁸¹⁴¹ of his reign.⁴⁴²⁷

3  It came¹⁹⁶¹ also in the days³¹¹⁷ of Jehoiakim³⁰⁷⁹ the son¹¹²¹ of Josiah²⁹⁷⁷ king⁴⁴²⁸ of Judah,³⁰⁶³ unto⁵⁷⁰⁴ the end⁸⁵⁵² of the eleventh^{6249 6240} year⁸¹⁴¹ of Zedekiah⁶⁶⁶⁷ the son¹¹²¹ of Josiah²⁹⁷⁷ king⁴⁴²⁸ of Judah,³⁰⁶³ unto⁵⁷⁰⁴ the carrying away¹⁵⁴⁰ of Jerusalem³³⁸⁹ captive in the fifth²⁵⁴⁹ month.²³²⁰

4  Then the word¹⁶⁹⁷ of the LORD³⁰⁶⁸ came¹⁹⁶¹ unto⁴¹³ me, saying,⁵⁵⁹

5  Before²⁹⁶² I formed³³³⁵ thee in the belly⁹⁹⁰ I knew³⁰⁴⁵ thee; and before²⁹⁶² thou camest forth³³¹⁸ out of the womb^{4480 7358} I sanctified⁶⁹⁴² thee, and I ordained⁵⁴¹⁴ thee a prophet⁵⁰³⁰ unto the nations.¹⁴⁷¹

6  Then said⁵⁵⁹ I, Ah,¹⁶² Lord¹³⁶ GOD!³⁰⁶⁹ behold,²⁰⁰⁹ I cannot^{3808 3045} speak:¹⁶⁹⁶ for³⁵⁸⁸ I⁵⁹⁵ am a child.⁵²⁸⁸

7  But the LORD³⁰⁶⁸ said⁵⁵⁹ unto⁴¹³ me, Say⁵⁵⁹ not,⁴⁰⁸ I⁵⁹⁵ am a child:⁵²⁸⁸ for³⁵⁸⁸ thou shalt go¹⁹⁸⁰ to⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ that⁸³⁴ I shall send⁷⁹⁷¹ thee, and whatsoever^{3605 834} I command⁶⁶⁸⁰ thee thou shalt speak.¹⁶⁹⁶

8  Be not⁴⁰⁸ afraid³³⁷² of their faces:^{4480 6440} for³⁵⁸⁸ I⁵⁸⁹ am with⁸⁵⁴ thee to deliver⁵³³⁷ thee, saith⁵⁰⁰² the LORD.³⁰⁶⁸

9  Then the LORD³⁰⁶⁸ put forth^{7971 853} his hand,³⁰²⁷ and touched^{5060 5921} my mouth.⁶³¹⁰ And the LORD³⁰⁶⁸ said⁵⁵⁹ unto⁴¹³ me, Behold,²⁰⁰⁹ I have put⁵⁴¹⁴ my words¹⁶⁹⁷ in thy mouth.⁶³¹⁰

10  See,⁷²⁰⁰ I have this²⁰⁸⁸ day³¹¹⁷ set⁶⁴⁸⁵ thee over⁵⁹²¹ the nations¹⁴⁷¹ and over⁵⁹²¹ the kingdoms,⁴⁴⁶⁷ to root out,⁵⁴²⁸ and to pull down,⁵⁴²² and to destroy,⁶ and to throw down,²⁰⁴⁰ to build,¹¹²⁹ and to plant.⁵¹⁹³

11  Moreover the word¹⁶⁹⁷ of the LORD³⁰⁶⁸ came¹⁹⁶¹ unto⁴¹³ me, saying,⁵⁵⁹ Jeremiah,³⁴¹⁴ what⁴¹⁰⁰ seest⁷²⁰⁰ thou?⁸⁵⁹ And I said,⁵⁵⁹ I⁵⁸⁹ see⁷²⁰⁰ a rod⁴⁷³¹ of an almond tree.⁸²⁴⁷

12  Then said⁵⁵⁹ the LORD³⁰⁶⁸ unto⁴¹³ me, Thou hast well³¹⁹⁰ seen:⁷²⁰⁰ for³⁵⁸⁸ I⁵⁸⁹ will hasten^{8245 5921} my word¹⁶⁹⁷ to perform⁶²¹³ it.

13  And the word¹⁶⁹⁷ of the LORD³⁰⁶⁸ came¹⁹⁶¹ unto⁴¹³ me the second time,⁸¹⁴⁵ saying,⁵⁵⁹ What⁴¹⁰⁰ seest⁷²⁰⁰ thou?⁸⁵⁹ And I said,⁵⁵⁹ I⁵⁸⁹ see⁷²⁰⁰ a seething⁵³⁰¹ pot;⁵⁵¹⁸ and the face⁶⁴⁴⁰ thereof is toward^{4480 6440} the north.⁶⁸²⁸

14  Then the LORD³⁰⁶⁸ said⁵⁵⁹ unto⁴¹³ me, Out of the north^{4480 6828} an evil⁷⁴⁵¹ shall break forth⁶⁶⁰⁵ upon⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ the inhabitants³⁴²⁷ of the land.⁷⁷⁶

15  For,³⁵⁸⁸ lo,²⁰⁰⁹ I will call⁷¹²¹ all³⁶⁰⁵ the families⁴⁹⁴⁰ of the kingdoms⁴⁴⁶⁷ of the north,⁶⁸²⁸ saith⁵⁰⁰² the LORD;³⁰⁶⁸ and they shall come,⁹³⁵ and they shall set⁵⁴¹⁴ every one³⁷⁶ his throne³⁶⁷⁸ at the entering⁶⁶⁰⁷ of the gates⁸¹⁷⁹ of Jerusalem,³³⁸⁹ and against⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ the walls²³⁴⁶ thereof round about,⁵⁴³⁹ and against⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ the cities⁵⁸⁹² of Judah.³⁰⁶³

16  And I will utter¹⁶⁹⁶ my judgments⁴⁹⁴¹ against them touching⁵⁹²¹ all³⁶⁰⁵ their wickedness,⁷⁴⁵¹ who⁸³⁴ have forsaken⁵⁸⁰⁰ me, and have burned incense⁶⁹⁹⁹ unto other³¹² gods,⁴³⁰ and worshiped⁷⁸¹² the works⁴⁶³⁹ of their own hands.³⁰²⁷

17  Thou⁸⁵⁹ therefore gird up²⁴⁷ thy loins,⁴⁹⁷⁵ and arise,⁶⁹⁶⁵ and speak¹⁶⁹⁶ unto⁴¹³ them ⁸⁵³ all³⁶⁰⁵ that⁸³⁴ I⁵⁹⁵ command⁶⁶⁸⁰ thee: be not⁴⁰⁸ dismayed²⁸⁶⁵ at their faces,^{4480 6440} lest⁶⁴³⁵ I confound²⁸⁶⁵ thee before⁶⁴⁴⁰ them.

18  For,⁵⁸⁹ behold,²⁰⁰⁹ I have made⁵⁴¹⁴ thee this day³¹¹⁷ a defensed⁴⁰¹³ city,⁵⁸⁹² and an iron¹²⁷⁰ pillar,⁵⁹⁸² and brazen⁵¹⁷⁸ walls²³⁴⁶ against⁵⁹²¹ the whole³⁶⁰⁵ land,⁷⁷⁶ against the kings⁴⁴²⁸ of Judah,³⁰⁶³ against the princes⁸²⁶⁹ thereof, against the priests³⁵⁴⁸ thereof, and against the people⁵⁹⁷¹ of the land.⁷⁷⁶

19  And they shall fight³⁸⁹⁸ against⁴¹³ thee; but they shall not³⁸⁰⁸ prevail³²⁰¹ against thee; for³⁵⁸⁸ I⁵⁸⁹ am with⁸⁵⁴ thee, saith⁵⁰⁰² the LORD,³⁰⁶⁸ to deliver⁵³³⁷ thee.

Sep

1 τὸ ῥῆμα τοῦ θεοῦ ὃ ἐγένετο ἐπὶ Ιερεμιαν τὸν τοῦ Χελκιου ἐκ τῶν ἱερέων ὃς κατῴκει ἐν Αναθωθ ἐν γῇ Βενιαμιν

2 ὃς ἐγενήθη λόγος τοῦ θεοῦ πρὸς αὐτὸν ἐν ταῖς ἡμέραις Ιωσια υἱοῦ Αμως βασιλέως Ιουδα ἔτους τρισκαιδεκάτου ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ

3 καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ιωακιμ υἱοῦ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἕως ἑνδεκάτου ἔτους Σεδεκια υἱοῦ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἕως τῆς αἰχμαλωσίας Ιερουσαλημ ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί

4 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

5 πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ τοῦ σε ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἡγίακά σε προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε

6 καὶ εἶπα ὦ δέσποτα κύριε ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι

7 καὶ εἶπεν κύριος πρός με μὴ λέγε ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι ὅτι πρὸς πάντας οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε πορεύσῃ καὶ κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι λαλήσεις

8 μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε λέγει κύριος

9 καὶ ἐξέτεινεν κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρός με καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου

10 ἰδοὺ κατέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ βασιλείας ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν καὶ ἀπολλύειν καὶ ἀνοικοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν

11 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων τί σὺ ὁρᾷς Ιερεμια καὶ εἶπα βακτηρίαν καρυΐνην

12 καὶ εἶπεν κύριος πρός με καλῶς ἑώρακας διότι ἐγρήγορα ἐγὼ ἐπὶ τοὺς λόγους μου τοῦ ποιῆσαι αὐτούς

13 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με ἐκ δευτέρου λέγων τί σὺ ὁρᾷς καὶ εἶπα λέβητα ὑποκαιόμενον καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου βορρᾶ

14 καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἀπὸ προσώπου βορρᾶ ἐκκαυθήσεται τὰ κακὰ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν

15 διότι ἰδοὺ ἐγὼ συγκαλῶ πάσας τὰς βασιλείας ἀπὸ βορρᾶ τῆς γῆς λέγει κύριος καὶ ἥξουσιν καὶ θήσουσιν ἕκαστος τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῶν πυλῶν Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Ιουδα

16 καὶ λαλήσω πρὸς αὐτοὺς μετὰ κρίσεως περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν ὡς ἐγκατέλιπόν με καὶ ἔθυσαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ προσεκύνησαν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν

17 καὶ σὺ περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν μηδὲ πτοηθῇς ἐναντίον αὐτῶν ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε λέγει κύριος

18 ἰδοὺ τέθεικά σε ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς τεῖχος χαλκοῦν ὀχυρὸν ἅπασιν τοῖς βασιλεῦσιν Ιουδα καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ καὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς

19 καὶ πολεμήσουσίν σε καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ διότι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε εἶπεν κύριος

Tan

‎1 ‏דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָ֖הוּ בֶּן־חִלְקִיָּ֑הוּ מִן־הַכֹּֽהֲנִים֙ אֲשֶׁ֣ר בַּעֲנָת֔וֹת בְּאֶ֖רֶץ בִּנְיָמִֽן׃

‎2 ‏אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה דְבַר־יְהוָה֙ אֵלָ֔יו בִּימֵ֛י יֹאשִׁיָּ֥הוּ בֶן־אָמ֖וֹן מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה בִּשְׁלֹשׁ־עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֖ה לְמָלְכֽוֹ׃

‎3 ‏וַיְהִ֗י בִּימֵ֨י יְהוֹיָקִ֤ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה עַד־תֹּם֙ עַשְׁתֵּ֣י עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה לְצִדְקִיָּ֥הוּ בֶן־יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה עַד־גְּל֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם בַּחֹ֥דֶשׁ הַחֲמִישִֽׁי׃ ס

‎4 ‏וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃

‎5 ‏בְּטֶ֨רֶם אצורך אֶצָּרְךָ֤ בַבֶּ֙טֶן֙ יְדַעְתִּ֔יךָ וּבְטֶ֛רֶם תֵּצֵ֥א מֵרֶ֖חֶם הִקְדַּשְׁתִּ֑יךָ נָבִ֥יא לַגּוֹיִ֖ם נְתַתִּֽיךָ׃

‎6 ‏וָאֹמַ֗ר אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִֹ֔ה הִנֵּ֥ה לֹא־יָדַ֖עְתִּי דַּבֵּ֑ר¹ כִּי־נַ֖עַר אָנֹֽכִי׃ פ

‎7 ‏וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י אַל־תֹּאמַ֖ר נַ֣עַר אָנֹ֑כִי כִּ֠י עַֽל־כָּל־אֲשֶׁ֤ר אֶֽשְׁלָחֲךָ֙ תֵּלֵ֔ךְ וְאֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אֲצַוְּךָ֖ תְּדַבֵּֽר׃

‎8 ‏אַל־תִּירָ֖א מִפְּנֵיהֶ֑ם כִּֽי־אִתְּךָ֥ אֲנִ֛י לְהַצִּלֶ֖ךָ נְאֻם־יְהוָֽה׃

‎9 ‏וַיִּשְׁלַ֤ח יְהוָה֙ אֶת־יָד֔וֹ וַיַּגַּ֖ע עַל־פִּ֑י וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י הִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי דְבָרַ֖י בְּפִֽיךָ׃

‎10 ‏רְאֵ֞ה הִפְקַדְתִּ֣יךָ׀ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה עַל־הַגּוֹיִם֙ וְעַל־הַמַּמְלָכ֔וֹת לִנְת֥וֹשׁ וְלִנְת֖וֹץ וּלְהַאֲבִ֣יד וְלַהֲר֑וֹס לִבְנ֖וֹת וְלִנְטֽוֹעַ׃ פ

‎11 ‏וַיְהִ֤י דְבַר־יְהוָה֙ אֵלַ֣י לֵאמֹ֔ר מָה־אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה יִרְמְיָ֑הוּ וָאֹמַ֕ר מַקֵּ֥ל שָׁקֵ֖ד אֲנִ֥י רֹאֶֽה׃

‎12 ‏וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֵלַ֖י הֵיטַ֣בְתָּ לִרְא֑וֹת כִּֽי־שֹׁקֵ֥ד אֲנִ֛י עַל־דְּבָרִ֖י לַעֲשֹׂתֽוֹ׃ פ

‎13 ‏וַיְהִ֨י דְבַר־יְהוָ֤ה׀ אֵלַי֙ שֵׁנִ֣ית לֵאמֹ֔ר מָ֥ה אַתָּ֖ה רֹאֶ֑ה וָאֹמַ֗ר סִ֤יר נָפ֙וּחַ֙ אֲנִ֣י רֹאֶ֔ה וּפָנָ֖יו מִפְּנֵ֥י צָפֽוֹנָה׃

‎14 ‏וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י מִצָּפוֹן֙ תִּפָּתַ֣ח הָרָעָ֔ה עַ֥ל כָּל־יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ׃

‎15 ‏כִּ֣י׀ הִנְנִ֣י קֹרֵ֗א לְכָֽל־מִשְׁפְּח֛וֹת מַמְלְכ֥וֹת צָפ֖וֹנָה נְאֻם־יְהוָ֑ה וּבָ֡אוּ וְֽנָתְנוּ֩ אִ֨ישׁ כִּסְא֜וֹ פֶּ֣תַח׀ שַׁעֲרֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם וְעַ֤ל כָּל־חוֹמֹתֶ֙יהָ֙ סָבִ֔יב וְעַ֖ל כָּל־עָרֵ֥י יְהוּדָֽה׃

‎16 ‏וְדִבַּרְתִּ֤י מִשְׁפָּטַי֙ אוֹתָ֔ם עַ֖ל כָּל־רָעָתָ֑ם אֲשֶׁ֣ר עֲזָב֗וּנִי וַֽיְקַטְּרוּ֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּֽשְׁתַּחֲו֖וּ לְמַעֲשֵׂ֥י יְדֵיהֶֽם׃

‎17 ‏וְאַתָּה֙ תֶּאְזֹ֣ר מָתְנֶ֔יךָ וְקַמְתָּ֙ וְדִבַּרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י אֲצַוֶּ֑ךָּ אַל־תֵּחַת֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם פֶּֽן־אֲחִתְּךָ֖ לִפְנֵיהֶֽם׃

‎18 ‏וַאֲנִ֞י הִנֵּ֧ה נְתַתִּ֣יךָ הַיּ֗וֹם לְעִ֨יר מִבְצָ֜ר וּלְעַמּ֥וּד בַּרְזֶ֛ל וּלְחֹמ֥וֹת נְחֹ֖שֶׁת עַל־כָּל־הָאָ֑רֶץ לְמַלְכֵ֤י יְהוּדָה֙ לְשָׂרֶ֔יהָ לְכֹהֲנֶ֖יהָ וּלְעַ֥ם הָאָֽרֶץ׃

‎19 ‏וְנִלְחֲמ֥וּ אֵלֶ֖יךָ וְלֹא־י֣וּכְלוּ לָ֑ךְ כִּֽי־אִתְּךָ֥ אֲנִ֛י נְאֻם־יְהוָ֖ה לְהַצִּילֶֽךָ׃ פ

Vul

1 Verba Jeremiæ filii Helciæ, de sacerdotibus qui fuerunt in Anathoth, in terra Benjamin.

2 Quod factum est verbum Domini ad eum in diebus Josiæ filii Amon, regis Juda, in tertiodecimo anno regni ejus.

3 Et factum est in diebus Joakim filii Josiæ, regis Juda, usque ad consummationem undecimi anni Sedeciæ, filii Josiæ, regis Juda, usque ad transmigrationem Jerusalem, in mense quinto.

4 Et factum est verbum Domini ad me, dicens:

5 [Priusquam te formarem in utero, novi te,
et antequam exires de vulva, sanctificavi te,
et prophetam in gentibus dedi te.]

6 Et dixi: [A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui,
quia puer ego sum.]

7 Et dixit Dominus ad me: [Noli dicere: Puer sum:
quoniam ad omnia quæ mittam te ibis,
et universa quæcumque mandavero tibi loqueris.

8 Ne timeas a facie eorum,
quia tecum ego sum ut eruam te,
dicit Dominus.]

9 Et misit Dominus manum suam, et tetigit os meum, et dixit Dominus ad me: [Ecce dedi verba mea in ore tuo:

10 ecce constitui te hodie
super gentes et super regna,
ut evellas, et destruas,
et disperdas, et dissipes,
et ædifices, et plantes.]

11 Et factum est verbum Domini ad me, dicens: [Quid tu vides, Jeremia?] Et dixi: [Virgam vigilantem ego video.]

12 Et dixit Dominus ad me: [Bene vidisti:
quia vigilabo ego super verbo meo,
ut faciam illud.]

13 Et factum est verbum Domini secundo ad me, dicens: [Quid tu vides?] Et dixi: [Ollam succensam ego video,
et faciem ejus a facie aquilonis.]

14 Et dixit Dominus ad me: [Ab aquilone pandetur malum
super omnes habitatores terræ:

15 quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis,
ait Dominus:
et venient, et ponent unusquisque solium suum
in introitu portarum Jerusalem,
et super omnes muros ejus in circuitu,
et super universas urbes Juda:

16 et loquar judicia mea cum eis
super omnem malitiam eorum qui dereliquerunt me,
et libaverunt diis alienis,
et adoraverunt opus manuum suarum.

17 Tu ergo, accinge lumbos tuos,
et surge, et loquere ad eos
omnia quæ ego præcipio tibi.
Ne formides a facie eorum,
nec enim timere te faciam vultum eorum.

18 Ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam,
et in columnam ferream,
et in murum æreum,
super omnem terram,
regibus Juda, principibus ejus,
et sacerdotibus, et populo terræ.

19 Et bellabunt adversum te,
et non prævalebunt,
quia ego tecum sum, ait Dominus, ut liberem te.]