Psalms 39

KJV

1  To the chief Musician,⁵³²⁹ even to Jeduthun,³⁰³⁸ A Psalm⁴²¹⁰ of David.¹⁷³² I said,⁵⁵⁹ I will take heed⁸¹⁰⁴ to my ways,¹⁸⁷⁰ that I sin not^{4480 2398} with my tongue:³⁹⁵⁶ I will keep⁸¹⁰⁴ my mouth⁶³¹⁰ with a bridle,⁴²⁶⁹ while⁵⁷⁵⁰ the wicked⁷⁵⁶³ is before⁵⁰⁴⁸ me.

2  I was dumb⁴⁸¹ with silence,¹⁷⁴⁷ I held my peace,²⁸¹⁴ even from good;^{4480 2896} and my sorrow³⁵¹¹ was stirred.⁵⁹¹⁶

3  My heart³⁸²⁰ was hot²⁵⁵² within⁷¹³⁰ me, while I was musing¹⁹⁰¹ the fire⁷⁸⁴ burned:¹¹⁹⁷ then spoke¹⁶⁹⁶ I with my tongue,³⁹⁵⁶

4  LORD,³⁰⁶⁸ make me to know³⁰⁴⁵ mine end,⁷⁰⁹³ and the measure⁴⁰⁶⁰ of my days,³¹¹⁷ what⁴¹⁰⁰ it¹⁹³¹ is; that I may know³⁰⁴⁵ how⁴¹⁰⁰ frail²³¹⁰ I⁵⁸⁹ am.

5  Behold,²⁰⁰⁹ thou hast made⁵⁴¹⁴ my days³¹¹⁷ as a handbreadth;²⁹⁴⁷ and mine age²⁴⁶⁵ is as nothing³⁶⁹ before⁵⁰⁴⁸ thee: verily³⁸⁹ every³⁶⁰⁵ man¹²⁰ at his best state⁵³²⁴ is altogether³⁶⁰⁵ vanity.¹⁸⁹² Selah.⁵⁵⁴²

6  Surely³⁸⁹ every man³⁷⁶ walketh¹⁹⁸⁰ in a vain show:⁶⁷⁵⁴ surely³⁸⁹ they are disquieted¹⁹⁹³ in vain:¹⁸⁹² he heapeth up⁶⁶⁵¹ riches, and knoweth³⁰⁴⁵ not³⁸⁰⁸ who⁴³¹⁰ shall gather⁶²² them.

7  And now,⁶²⁵⁸ Lord,¹³⁶ what⁴¹⁰⁰ wait⁶⁹⁶⁰ I for? my hope⁸⁴³¹ is in thee.

8  Deliver⁵³³⁷ me from all^{4480 3605} my transgressions:⁶⁵⁸⁸ make⁷⁷⁶⁰ me not⁴⁰⁸ the reproach²⁷⁸¹ of the foolish.⁵⁰³⁶

9  I was dumb,⁴⁸¹ I opened⁶⁶⁰⁵ not³⁸⁰⁸ my mouth;⁶³¹⁰ because³⁵⁸⁸ thou⁸⁵⁹ didst⁶²¹³ it.

10  Remove⁵⁴⁹³ thy stroke⁵⁰⁶¹ away from^{4480 5921} me: I⁵⁸⁹ am consumed³⁶¹⁵ by the blow^{4480 8409} of thine hand.³⁰²⁷

11  When thou with rebukes⁸⁴³³ dost correct³²⁵⁶ man³⁷⁶ for⁵⁹²¹ iniquity,⁵⁷⁷¹ thou makest his beauty²⁵³⁰ to consume away⁴⁵²⁹ like a moth:⁶²¹¹ surely³⁸⁹ every³⁶⁰⁵ man¹²⁰ is vanity.¹⁸⁹² Selah.⁵⁵⁴²

12  Hear⁸⁰⁸⁵ my prayer,⁸⁶⁰⁵ O LORD,³⁰⁶⁸ and give ear²³⁸ unto my cry;⁷⁷⁷⁵ hold not thy peace^{2790 408} at⁴¹³ my tears:¹⁸³² for³⁵⁸⁸ I⁵⁹⁵ am a stranger¹⁶¹⁶ with⁵⁹⁷³ thee, and a sojourner,⁸⁴⁵³ as all³⁶⁰⁵ my fathers¹ were.

13  O spare^{8159 4480} me, that I may recover strength,¹⁰⁸² before²⁹⁶² I go¹⁹⁸⁰ hence, and be no³⁶⁹ more.

Sep

1 εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυιδ ψαλμός

2 ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν κύριον καὶ προσέσχεν μοι καὶ εἰσήκουσεν τῆς δεήσεώς μου

3 καὶ ἀνήγαγέν με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνεν τὰ διαβήματά μου

4 καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν ὕμνον τῷ θεῷ ἡμῶν ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ κύριον

5 μακάριος ἀνήρ οὗ ἐστιν τὸ ὄνομα κυρίου ἐλπὶς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐνέβλεψεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδεῖς

6 πολλὰ ἐποίησας σύ κύριε ὁ θεός μου τὰ θαυμάσιά σου καὶ τοῖς διαλογισμοῖς σου οὐκ ἔστιν τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ἀπήγγειλα καὶ ἐλάλησα ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ ἀριθμόν

7 θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας ὠτία δὲ κατηρτίσω μοι ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ᾔτησας

8 τότε εἶπον ἰδοὺ ἥκω ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ

9 τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου ὁ θεός μου ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου

10 εὐηγγελισάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ ἰδοὺ τὰ χείλη μου οὐ μὴ κωλύσω κύριε σὺ ἔγνως

11 τὴν δικαιοσύνην σου οὐκ ἔκρυψα ἐν τῇ καρδίᾳ μου τὴν ἀλήθειάν σου καὶ τὸ σωτήριόν σου εἶπα οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἀπὸ συναγωγῆς πολλῆς

12 σὺ δέ κύριε μὴ μακρύνης τοὺς οἰκτιρμούς σου ἀπ᾽ ἐμοῦ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου διὰ παντὸς ἀντελάβοντό μου

13 ὅτι περιέσχον με κακά ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός κατέλαβόν με αἱ ἀνομίαι μου καὶ οὐκ ἠδυνήθην τοῦ βλέπειν ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου καὶ ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέν με

14 εὐδόκησον κύριε τοῦ ῥύσασθαί με κύριε εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες

15 καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐντραπείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά

16 κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι εὖγε εὖγε

17 ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε κύριε καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός μεγαλυνθήτω ὁ κύριος οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου

18 ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης κύριος φροντιεῖ μου βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου σὺ εἶ ὁ θεός μου μὴ χρονίσῃς

Tan

‎1 ‏לַמְנַצֵּ֥חַ לידיתון לִֽידוּת֗וּן מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃

‎2 ‏אָמַ֗רְתִּי אֶֽשְׁמְרָ֣ה דְרָכַי֮ מֵחֲט֪וֹא בִלְשׁ֫וֹנִ֥י אֶשְׁמְרָ֥ה לְפִ֥י מַחְס֑וֹם בְּעֹ֖ד רָשָׁ֣ע לְנֶגְדִּֽי׃

‎3 ‏נֶאֱלַ֣מְתִּי ד֭וּמִיָּה הֶחֱשֵׁ֣יתִי מִטּ֑וֹב וּכְאֵבִ֥י נֶעְכָּֽר׃

‎4 ‏חַם־לִבִּ֨י׀ בְּקִרְבִּ֗י בַּהֲגִיגִ֥י תִבְעַר־אֵ֑שׁ דִּ֝בַּ֗רְתִּי בִּלְשֽׁוֹנִי׃

‎5 ‏הוֹדִ֘יעֵ֤נִי יְהוָ֨ה׀ קִצִּ֗י וּמִדַּ֣ת יָמַ֣י מַה־הִ֑יא אֵ֝דְעָ֗ה מֶה־חָדֵ֥ל אָֽנִי׃

‎6 ‏הִנֵּ֤ה טְפָח֨וֹת׀ נָ֘תַ֤תָּה יָמַ֗י וְחֶלְדִּ֣י כְאַ֣יִן נֶגְדֶּ֑ךָ אַ֥ךְ כָּֽל־הֶ֥בֶל כָּל־אָ֝דָ֗ם נִצָּ֥ב סֶֽלָה׃

‎7 ‏אַךְ־בְּצֶ֤לֶם׀ יִֽתְהַלֶּךְ־אִ֗ישׁ אַךְ־הֶ֥בֶל יֶהֱמָי֑וּן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽלֹא־יֵדַ֥ע מִי־אֹסְפָֽם׃

‎8 ‏וְעַתָּ֣ה מַה־קִּוִּ֣יתִי אֲדֹנָ֑י תּ֝וֹחַלְתִּ֗י לְךָ֣ הִֽיא׃

‎9 ‏מִכָּל־פְּשָׁעַ֥י הַצִּילֵ֑נִי חֶרְפַּ֥ת נָ֝בָ֗ל אַל־תְּשִׂימֵֽנִי׃

‎10 ‏נֶ֭אֱלַמְתִּי לֹ֣א אֶפְתַּח־פִּ֑י כִּ֖י אַתָּ֣ה עָשִֽׂיתָ׃

‎11 ‏הָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י נִגְעֶ֑ךָ מִתִּגְרַ֥ת יָ֝דְךָ֗ אֲנִ֣י כָלִֽיתִי׃

‎12 ‏בְּֽתוֹכָ֘ח֤וֹת עַל־עָוֹ֨ן׀ יִסַּ֬רְתָּ אִ֗ישׁ וַתֶּ֣מֶס כָּעָ֣שׁ חֲמוּד֑וֹ אַ֤ךְ הֶ֖בֶל כָּל־אָדָ֣ם סֶֽלָה׃

‎13 ‏שִֽׁמְעָ֥ה־תְפִלָּתִ֨י׀ יְהוָ֡ה וְשַׁוְעָתִ֨י׀ הַאֲזִינָה֮ אֶֽל־דִּמְעָתִ֗י אַֽל־תֶּ֫חֱרַ֥שׁ כִּ֤י גֵ֣ר אָנֹכִ֣י עִמָּ֑ךְ תּ֝וֹשָׁ֗ב כְּכָל־אֲבוֹתָֽי׃

‎14 ‏הָשַׁ֣ע מִמֶּ֣נִּי וְאַבְלִ֑יגָה בְּטֶ֖רֶם אֵלֵ֣ךְ וְאֵינֶֽנִּי׃

Vul

1 In finem. Psalmus ipsi David.

2 [Exspectans exspectavi Dominum,
et intendit mihi.

3 Et exaudivit preces meas,
et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis.
Et statuit super petram pedes meos,
et direxit gressus meos.

4 Et immisit in os meum canticum novum,
carmen Deo nostro.
Videbunt multi, et timebunt,
et sperabunt in Domino.

5 Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus,
et non respexit in vanitates et insanias falsas.

6 Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua;
et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi.
Annuntiavi et locutus sum:
multiplicati sunt super numerum.

7 Sacrificium et oblationem noluisti;
aures autem perfecisti mihi.
Holocaustum et pro peccato non postulasti;

8 tunc dixi: Ecce venio.
In capite libri scriptum est de me,

9 ut facerem voluntatem tuam.
Deus meus, volui,
et legem tuam in medio cordis mei.

10 Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna;
ecce labia mea non prohibebo: Domine, tu scisti.

11 Justitiam tuam non abscondi in corde meo;
veritatem tuam et salutare tuum dixi;
non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

12 Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me;
misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

13 Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus;
comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem.
Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei,
et cor meum dereliquit me.

14 Complaceat tibi, Domine, ut eruas me;
Domine, ad adjuvandum me respice.

15 Confundantur et revereantur simul,
qui quærunt animam meam ut auferant eam;
convertantur retrorsum et revereantur,
qui volunt mihi mala.

16 Ferant confestim confusionem suam,
qui dicunt mihi: Euge, euge!

17 Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te;
et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

18 Ego autem mendicus sum et pauper;
Dominus sollicitus est mei.
Adjutor meus et protector meus tu es;
Deus meus, ne tardaveris.]