Lamentations Chapter 4

Vulgate (Latin): Lamentations Chapter 4

1 [Quomodo obscuratum est aurum,
mutatus est color optimus!
dispersi sunt lapides sanctuarii
in capite omnium platearum!

2 Filii Sion inclyti,
et amicti auro primo:
quomodo reputati sunt in vasa testea,
opus manuum figuli!

3 Sed et lamiæ nudaverunt mammam,
lactaverunt catulos suos:
filia populi mei crudelis
quasi struthio in deserto.

4 Adhæsit lingua lactentis
ad palatum ejus in siti;
parvuli petierunt panem,
et non erat qui frangeret eis.

5 Qui vescebantur voluptuose,
interierunt in viis;
qui nutriebantur in croceis,
amplexati sunt stercora.

6 Et major effecta est iniquitas filiæ populi mei
peccato Sodomorum,
quæ subversa est in momento,
et non ceperunt in ea manus.

7 Candidiores Nazaræi ejus nive,
nitidiores lacte,
rubicundiores ebore antiquo,
sapphiro pulchriores.

8 Denigrata est super carbones facies eorum
et non sunt cogniti in plateis;
adhæsit cutis eorum ossibus:
aruit, et facta est quasi lignum.

9 Melius fuit occisis gladio
quam interfectis fame,
quoniam isti extabuerunt consumpti
a sterilitate terræ.

10 Manus mulierum misericordium
coxerunt filios suos;
facti sunt cibus earum
in contritione filiæ populi mei.

11 Complevit Dominus furorem suum,
effudit iram indignationis suæ:
et succendit ignem in Sion,
et devoravit fundamenta ejus.

12 Non crediderunt reges terræ,
et universi habitatores orbis,
quoniam ingrederetur hostis et inimicus
per portas Jerusalem.

13 Propter peccata prophetarum ejus,
et iniquitates sacerdotum ejus,
qui effuderunt in medio ejus
sanguinem justorum.

14 Erraverunt cæci in plateis,
polluti sunt in sanguine;
cumque non possent,
tenuerunt lacinias suas.

15 Recedite polluti, clamaverunt eis;
recedite, abite, nolite tangere:
jurgati quippe sunt, et commoti dixerunt inter gentes:
Non addet ultra ut habitet in eis.

16 Facies Domini divisit eos,
non addet ut respiciat eos;
facies sacerdotum non erubuerunt,
neque senum miserti sunt.

17 Cum adhuc subsisteremus, defecerunt oculi nostri
ad auxilium nostrum vanum;
cum respiceremus attenti ad gentem
quæ salvare non poterat.

18 Lubricaverunt vestigia nostra
in itinere platearum nostrarum;
appropinquavit finis noster, completi sunt dies nostri,
quia venit finis noster.

19 Velociores fuerunt persecutores nostri
aquilis cæli;
super montes persecuti sunt nos,
in deserto insidiati sunt nobis.

20 Spiritus oris nostri, christus Dominus,
captus est in peccatis nostris,
cui diximus: In umbra tua
vivemus in gentibus.

21 Gaude et lætare, filia Edom,
quæ habitas in terra Hus!
ad te quoque perveniet calix: inebriaberis,
atque nudaberis.

22 Completa est iniquitas tua, filia Sion:
non addet ultra ut transmigret te.
Visitavit iniquitatem tuam, filia Edom;
discooperuit peccata tua.]